1. 1.
    sunay akın abimizin güzel bir şiiridir.

    asansör

    Telefon santralleri
    beni sana bağlar sevgilim

    nükleer santraller ölüme
    gökyüzünün nerede olduğunu soran
    bir vapur dumanına
    yanıt veremiyor hiç kimse

    Çocuğunu asma köprüde sallayan
    bir annedir istanbul
    ki onun
    içi süt dolu
    biberonudur Kız Kulesi
    soğusun diye suya tutulan

    Ne kalem kılıçtan
    ne kılıç kalemden üstün olsun
    öğrensinler birlikte yaşamayı
    örneğin kalem
    aşk şiirleri yazsın
    ve köreldikçe kılıç yontsun

    Yalnız kaldığımız an da bile
    alırız insan kokusunu
    ıssız adasında
    üstünden atamamıştır Robinson
    yakalanma korkusunu

    Kendi boşluğuna asılı
    birer asansörüz aslında
    ve ben elimde
    taze bir karanfil
    sıkışıp kaldım
    iki kadın arasında
    ... bado