1. .
    ..

    etraf kalabalık. herkes yardımcı da oluyor. arkadaş da var. şaka, geyik, şamata... ne istersen var. sıkıntı yok işte işler iyi gidiyor.

    nankör müyüm? bişeyler eksik... hani kalabalıktım...?! hani şendim...?!

    neden yapayalnız hissediyorum?
    neden iç çekesim geliyor?

    sarıp sarmalayanım, "canım" derken içine alanım, saf kokusunu alarak göğsünde kalbinin ninnisiyle besleyenim, gözlerime sıcacık bakışıyla vücudumun buzunu çözenim nerede?

    kimsenin bakmadığı gibi bakan, kıyamayarak dokunan, "canım" demesiyle canıma can katanım...

    uzağındayım...
    iç çekişlerdeyim...
    ağlarım bir süre...

    "her sıkıntının muzafferi sensin" diyen gözlerini hatırlar, tazelenirim...

    az evvelki ben nerede...?

    notumsu: anne de (baba da) olsanız, anneanne de (dede de) olsanız yaşarsınız bunları. çünkü insansınız...

    1 ... paradigmal