bugün

Düşünsenize o kadar kiloya takıntılı olan bir bayan gidip çocuk doğuruyor ve çok Mutlu yani en küçük örnek bu fedakarlık işte gerçekten yemez yedirir sözü çok doğru ancak anneler yaşlanınca o fedakarlık azalır ve çocuğuna acımazlar bile yani değişiyor ama benim gördüğüm örnekler yaşlandıkça bizi umursamamaua başlamaları ...
dünyanın en ağır yükümlülük veren duygusu.

düşünün bir annesiniz, oğlunuz yavaş yavaş kopuyor sizden, evinden.

evden çok dışarıda vakit geçirmeye başlıyor.

özlüyorsunuz, anlatamıyorsunuz. onun da bir yaşamı var, hep yanında mı olacak diye avutuyorsunuz kendinizi.

hele bir de 12 saattir eve gelmediyse...

canım kedim, gel artık hindili mama aldım bak:(
Mümkünse o döneme gelebilir miyim?
sanırım bir kadın için mucizevi bir duyguyu tatmak demektir.
canından bir can daha çıkarmak. dünyanın en güzel duygusu.
Evlenme ve çocuğa karşı bir insan olarak, bu akşam nedense çok istediğim özendiğim hede bebekler çok şirinler lan.
görsel
bencilleşmektir, zaten (doğası gereği) bencil olan insan ırkının daha da, daha da, daha da bencilleşmesidir. tüm anneler (ve babalar) bencildir. herkes kendi çocuğunu düşünür, "diğerlerinden bana ne ki hıammına!?" havasına girerler. bunu kabul edin veya etmeyin, bu budur.
Asla olamayacağım...
Her doğuran "anne" olamaz, bu da böyle bilinsin.
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.