1. 1.
    Benim gibileri için gerçekliktir. Şöyle ki ailenin donanımsız, cahil, bulunduğu çevreye adaptasyon yeteneğinin zayıf olmasından kaynaklanan bir sorun sizi de fazlasıyla etkiler. Ailem yüzünden kaybediyorum. Sırf toplumdan dışlanmasınlar diye onları koruyacak politik görüşlere sahip oldum. Bundan dolayı kendi sosyal çevremle uyuşmazlık yaşadım. Aslında benim siyaset sikimde olmaz. Herkesle anlaşabilirim. Fakat bu siktiğimin vefa borcu mudur ne siktiri boksa ondan dolayı katılmadığım görüşleri bile savunabiliyorum.

    Ailem keşke her dünya vatandaşıyla anlaşabilecek bilgiye, zekaya ve deneyime sahip olabilseydi. Nimetlerinden faydalanabilseydik. Lanet olsun ki değiller. Bir de bizde annen baban tembel, vasıfsız, gerici, yobaz da olsa onu arayıp sormalısın geleneği var ki evlere şenlik. Aramıyorum kardeşim. Oturup akşama kadar götünü yaya yaya gün geçiren boktan tv programlarına takılı kalan iki kelimeyi ardı ardına getiremeyen beyinsizleri aramam da sormam da. Bir de kardeşlerimden onlara böyle davrandığım için mobbing yiyorum. Sorunun kaynağı olarak beni görüyorlar. O koca cehalete göz yumabiliyorlar inanamıyorum.

    Sonra da onların ihtiyacını benim gidermem gerektiğini bana dikte ediyorlar. Basit gündelik problemlerini bile çözemiyorlar. Yardım etmek gerekiyor.
    Yatalak hasta mısın? O zaman eyvallah. Bu ihtiyaçlarını görmeyi engelleyecek rahatsızlığın mı var? Eyvallah. Ama rahatça çözülebilecek durumlarda bile çocuğum yanıma gel diye ağlayan ebeveyn eksik bir ebeveyndir. Sorumluluklarını halledebilecek potansiyeli varken kurnazlık yapıp tembelliği seçerler. Artık acımıyorum arkadaş. Ben yıpranıyorsam siz de yıpranacaksınız.
    2 ... piromorfit