bu konuda fikrin mi var? buraya entry ekle. üye ol
  1. 1.
    yaşanılan her kötülüğün çabuk unutularak sindirilmesi durumudur.

    hal böyle olunca, at gözlükleriyle geziyor olduğumuzun resminden başka bir şey değildir.

    dün örneğin, entryler ve başlıklar madenci kazalarıyla dolu iken, artık sözlüğün de aşık olmak, aşk acısı, ilk aşk, bla blalara doğru yol almasından mütevellit izlenebilen durumdur.

    sözlük de toplumun yansıması olduğuna göre fazla söze gerek yoktur.

    ancak bir durum var ki hatırlatılması gereken;

    Yavrusunu isteyen Anneyi Unutma!

    Kurtulan madencinin "Beni bırakın abi Mahmut çıkmadı, önce onu alın onun karısı hamile" deyişini Unutma!

    Madene yeniden girecek misin sorusuna Mecburum, borcum var diyen amcayı Unutma!

    Cenaze tanınmaz haldeyken o gün işe oğlunun sünnet davetiyesini dağıtmaya giden madenciyi ceplerindeki davetiyeden teşhis eden yakınları Unutma!

    Çizmelerimi çıkartayım mı? Sedye kirlenmesin diyen güzel adamı Unutma!

    Yakınlarını bulmak için bilgisayar ekranından cenazelere bakan yakınları Unutma!

    Unutma Türkiye !

    Bakarken canın yansa da bak, bak ki ülkende bir insan canının ne kadar ucuz olduğunu hatırla !
    2 ... he gulum he he de gitsin
  2. 2.
    Acılara alışmak insanın doğasında var. Alışınca sürekli onu düşünüp onun hakkında konuşmaz insan. Bu da onun unuttuğu anlamına gelmiyor elbette. Kısacası yadırganmaması gereken durum.
    1 ... acik mert korkusuz
  3. 3.
    yaşanılan acı ilk başta tarifsiz duygular anlamına geliyordu. Biraz zaman geçtikten sonra ara sıra hatırlanan en sonunda da her yıl yıldönümleri yapılarak hatırlanan daha da beter bir acı haline dönüşüyor. Acılar çabuk unutuluyor çünkü ülkemde bir başka acı daha, sonra bir diğeri daha... o kadar fazla acı yaşanıyor ki. Haklısınız ülkemde acılar çabuk unutuluyor!
    1 ... darhejiroke
  4. 4.
    şu anda alın teriniz bizim için önemlidir hede hödöleri söyleyen facebook twitter canlıları, o işçileri otobüste minibüste bilimum toplu taşıma araçlarına gördüklerinde ıyyy mıyyy demiyor muydu ben çok merak ediyorum?

    yaşadığımız acı, her şey göstermelik. tepki vermek çok güzel bir şey, hissetmek, yaşamak.

    ancak facebooktan, twitterdan dünya kurtaran tipler gerçekten çok komik.

    bir elindeki kumandayla led full screen hd televizyonunda zap yaparken, elindeki iphone'uyla twitt atan bir kişinin bu acıyı yaşadığına nasıl inanabilirsiniz?

    ne kadar yardım sağlayabileceğini tezahür edebilirsiniz?

    bir facia yaşanmış. yüzlerce can yok olmuş. bu acıyı ne kadar hissediyoruz desekte düşünsenize o vefat eden kişilerin ailelerini?

    bizim başımıza ufak bir olumsuzluk geldiğinde moralimiz nasıl bozuluyor, ki yakınınız saçma sapan bir nedenle vefat ediyor. yok böyle büyük bir acı.

    yüzlerce kadın eşssiz,
    yüzlerce çocuk babasız,
    yüzlerce ana baba evlatsız kaldı.

    daha ötesi yok.

    neden yazdım bunları bilmiyordum ama sanal yaşayan eylemcilere/ sokaklara çıkıp yıkıp yakan tiplere karşı sinirimi boşaltmam gerekiyordu sanırım.

    önce düşünüp sonra hareket etmek artık bizim kültürümüz olmalı.

    goygoyculuktan umarım bir gün, bir gün vazgeçebiliriz.
    1 ... ayranlisoda
  5. 5.
    kusura bakmayın ama yüzünüzü kömürle boyayıp soma yazılı fotoğraf paylaştıktan sonra, yarın yine yolda gördüğünüz herhangi bir işçinin suratına bile bakmayacaksınız veya otobüste yanınıza oturan bir işçiye tiksinç gözlerle bakacaksınız.

    insanlara öldükten sonra kıymet vermenin hiç bi anlamı yok... insanlara öldükten sonra değer vermeyin, sokakta gördüğünüz bir çöpçüye günaydın demeyi, otobüste yanınıza oturan bir işçi abiye gülümsemeyi bilin.

    belki böylece onlar da kendilerini bir sedyeden daha değerli görürler. amk. düzeninde.
    2 -1 ... he gulum he he de gitsin
  6. 6.
    şıpsevdi olmak.
    güçlü olmak.
    umursamaz olmak.
    hayatı her haliyle kabullenmek.

    artık hangisiyse işte.
    ... pinkwaterdrop
  7. 7.
    yazarın bizzat kendisinde bile var olan insani durumdur. evet unutacağız çünkü yaşıyoruz.
    ... tekkontak