1. 1.
    biraz düşününce pek hoş bir durum değildir.

    60 yaşımıza geldigimizde rahat etmek için gencliğimizi okullarda harcıyoruz.
    yetişkin okuyamamış ya da okumuş insanların gençlere söylediği bir söz vardır hep şu meşhur cümle;"oku evladım oku ki büyüdüğünde rahat et"
    bu cümlede tabi evlilik yaşını da demiş olabilirler ama zaten evlenince hayatımızı çalışmakla geçiriyoruz.

    sonuç olarak okuyacaksan tam okuyacaksın ki bi şirket felan kurup rahat bir hayata sahip olacaksınız ancak normal derecede okumak bile yetmeyebilir.
    1 -1 ... tamam iyi boyle
  2. 2.
    (bkz: dünya düzeni işte ne edersin)
    ... aeneskral
  3. 3.
    "çalışmak" harcanmakla muadil değil. gençlik yaşlanmak adına sunulan bi fırsat kardeşlerim. müstakilen gençliğin bi anlamı yoktur.

    her insan bi markayı temsil eder. "ben" dediği an bahsettiği geçmiş ve muhtemel gelecek arasındaki bi devrimciden bahsediyordur o; "ben" derken.

    60 yaşımıza geldiğimizde kardeşlerim, yaşamış, eğlenmiş, acılar çekmiş, üretmiş, direnmiş, aşmış, arınmış ve dinlenmiş olmak adına yaşıyoruz. bilmek adına. öğrenmek, öğrendiğimizi aktarmak adına. o yaşı hedeflemiyoruz elbet; o yaşa zaten varacak olmanın bilinciyle bu yaşımızı bi amaçla kutsuyoruz.

    yirmili yaşları yirmili yaşlar adına ziyan etmek ölü bi yatırımdır. "gencim ben" deyip uyuklamak berbattır. gençlik ve onun sınırsız arzuları geçer gider; geriye ne kalacak?

    hiçbir şeye mecbur değilsiniz elbet. amaçsız da yaşayabilirsiniz. çalışmadan da, üretmeden de, direnmeden de yaşanır ama; "ben" derken kimden bahsettiğinizi bilmek istemez misiniz? tarihte bi an olmak? "bunu ilk o yaptı" dedirtmek? bunun hazzı kanınızı kaynatmıyor mu? yaşayan bi efsane olmaktan neden cayılır?

    60 yaşına geldiğimizde direnmiş, vazgeçmemiş, kazanmış ve başarmış olmak zorundayız.

    modern dünya bizi şuna inandırıyor; "niçin çalışıyosun zaten öleceksin..." e tamam ama ölümsüzlüğü isteyen kim? öleceğiz diye yaşamayalım mı? öleceğiz diye çalışmayalım mı?
    11 -3 ... agnottott