1. 1.
    hayatımda gözle görülür bir sorun yok aslında. aile bireyleri ile aram çok iyi. benim mutlu olmam için ellerinden geleni yapıyorlar ama yetmiyor. içimdeki derin boşluğu kimse dolduramıyor. kendimi en kalabalık topluluklarda bile yalnız ve terk edilmiş hissediyorum. kalbim bana ağır geliyor ve nefesim ciğerlerime batıyor.
    2014-2017 arası majör depresyon, 2017 ekiminden bu yana da bipolar tip 2 tedavisi görüyorum. içimdeki hüznün bu döngülerden kaynaklandığını düşünüyorum. dün gece çok şiddetli bir şekilde gösterdi kendini hatta. allah'a dahi isyan ettim ve kendimden geçtim.
    çok fazla günahım var sözlük. yaşamak bana zor geliyor ama ölemiyorum da. iki kere denedim bile. ama olmuyor. göklerdeki yaratıcı benim yanına gelmeme henüz izin vermiyor. üzgünüm. kendime ve etrafımdaki herkese üzülüyorum.
    13 -7 ... bay polar
  2. 2.
    29 da da birşey değişmiyor. belki de mutlu insanların bilip bizlerden sakladığı bir sır vardır.
    7 ... feylesoft
  3. 3.
    Bu başlık tam da beni özetliyor ama zırlayıp ağlayacak değilim. Bir hayat stili düşünün her gün mutlu olunabilir mi ? Ya da her gün mutsuz olunabilir mi ?

    Kimse size mutlu olma şansını tanımayacak, yine siz mutluluğu kovalamak için çabalayacaksınız.

    Millet zihinsel engelli çocuklarını yetiştirmeye çalışıyor, 24 yaşındayım ve çok mutsuzum diyeceğim öyle mi ?

    Şımarıklıktır bu.
    6 -1 ... mazharfuatozkan
  4. 4.
    42 de de bir şey değişmiyor. boşuna gelmeyin.
    9 ... liz queen
  5. 5.
    19 yaşındayım ama mutlu değilim, gençliğimiz bir daha geri gelmeyecek ama ne saçmalıklarla uğraşmak zorunda bırakılıyoruz. Doğaldır.
    3 -1 ... mellowwind
  6. 6.
    29'um ben de mutsuzum. sekste güçsüzüm diyeceğim sandınız değil mi lan gavatlar?

    görmezden geleceksin, en temizi.
    2 ... no god no master
  7. 7.
    benzer duygulara kapıldığımda 24 yaşım bitmiş, 25ten gün alıyordum. istanbul'un kapalı havasına uyanmayı hep sevmişimdir. sabah 9da uyanıyorsun ama hala karanlık. ekim kasım favori ayımdır o yüzden istanbulda.

    2003 senesi kasım ayıydı. yine öyle kapalı bir hava. gök gürültüsüne uyanmıştım. o kadar tat alamıyordum ki hiçbir şeyden o hava bile keyfimi yerine getiremedi. 2 hafta önce işten ayrılmıştım, hazırdan yemeye başlamıştım. neredeyse 2 haftadır bahçelievler yaylada 5. kattaki 1+1 evimden çıkmamıştım. sadece bakkala ya da tekele gitmek için çıkıyordum. hareket etmeyip evden çıkmayınca banyo ihtiyacınız da azalıyor. 3 günde bire kadar düşmüştü. çalışırken "ulan bi vaktim olsa da izlesem şunları rahatça" dediğim filmleri, dizileri izlemeyi hiç istemiyordu canım.

    14 yaşımdan beri böyle dönemlere girerdim ara ara. kaçardım herkesten. kabuğuma çekilir çevreyi izlerdim. acaba ilk kim arayacak, ilk kim hatırlayacak da arayacak beni diye beklerim. çevremi tanımış olurum bir kez daha. işte 8 kasım 2003 tarihi de o döneme denk geliyordu. o dönemin son günü hatta. 2 haftadır kimse aramamıştım. en büyük korkum gittikçe üstüme geliyordu. karabasan gibi çökmüştü resmen. yalnızdım. daha fazla dayanamadım ve en yakın arkadaşım diye bildiğim kazımı aradım. yengeç kazım.

    -yengeç napıyon lan?
    +ahahahhah kanka ya bizimkiler evi bastı ben seni arıyım mı sonra? asahahahs
    -tamam tamam.

    kahkahalar ve eğlenceleri. işten ayrılmadan 1 ay önce ayrıldığım sevgilimi aramak tek çareydi. asansörde mahsur kalmış klastrofobili bir insan gibiydim. eski sevgilimin telefonu açmaması ile artık radikal kararlar alma vaktinin geldiğini anladım.

    ben tekelci ahmet abinin yeğeni 8 kasım 2003 günü yağmurlu bir istanbul akşamında kendimi evin balkonundan boşluğa bırakarak hayata gözlerimi yumdum.

    allah rahmet eylesin.
    2 -2 ... tekelci ahmet abinin yegeni
  8. 8.
    24 üne gelince mutlu olunacak diye bir kural mı var? Ya da birisi sana onu mu vaad etti?
    1 ... kavunlu dondurma
  9. 9.
    27 yaşındayım ve mutluyum. Dert ederek bir skim değişmiyor ve bunu anladığında mutlu olacaksın.
    4 ... ktm li aynasiz
  10. 10.
    mutluluk sorun çözme sürecinin ta kendisidir. sorunlarımızı çözebildiğimiz kadar mutluyuz, ve ölene kadar sorunumuz olacak. mutluluk nihai bir varış noktası değildir.
    ... monk of monkmountain