1. 1.
    motosiklet forumlarinda okuyoruz zaman zaman olum haberlerini. 2 sene evvel cocugun birisi bana mesaj atmisti abi nasil yaptin 0 tecrubeyle racingi nasil ogrendin su bu diye ama bastan sunu soyledim risklidir bu riske deger mi degmez mi sana kalmis bence girme dedim ama aklindakini yapacagini bildigimden duzgun egitim alsin diye uzun uzadiya yazdim. adminlerden tut herkes uyardi cocugu bana da kizdilar. cocuk dediklerimi yapti egitimleride makinesini de aldi. zaman zaman forumda konusurduk. derken yapma dedigim birseyi yapmis bilmedigi yolda kadrani zorlamis ve toslamis. forumda haber oldu beni sucladilar uyeligimi kaldirdilar gerci cokta lulu. ailesine uzuldum ama kendi hur iradesiyle secti risklerini de nasil basarabilecegini de anlattim ama yapma dedigim seyi yapti kendi sonunu hazirladi. bu yuzden vicdanim rahat.
    ... annesininminikkusu
  2. 2.
    geçenlerde askerliğe ilk gittiğimizde çektirilen vesikalık fotoğrafı gördükten sonra yazmak istemiştim böyle bir şeyler. hepsi sitem üzüntü ondan yani siyasi bi laf sokuşturma yok.

    -Askere gittikten bir kaç gün sonra manisa kırkağaçta çekindiğim bu fotoyu buldum. kamuflajın içine benden bir tane daha sığardı bot desen o biçim * de mevzu o değil
    yani bir çok badireler atlattık tabi ki hayatta kalmak adına (ilk 4-5 ay için söylüyorum) söylemek istediğim aslında bu değil. ya o arada ölseydim ?acemi birliğinde öğretilen bilgiler verilen eğitim yatağı yapmak koğuş temizlemek ve karavana nöbetinden ibaret gibiydi. usta birliğine batman a gittiğimde bir kaç saat sonra bize 5 jarjör mermi ve g3 leri teslim ettiler. acemi birliğinde 3 mermi atış yapacağımız zaman başımızda bir usta asker yada rütbeli bekliyordu. usta birliğinde akşam yatarken silahları yatağın ucuna asılacağını söylemişlerdi bir silahlık vs yoktu sanırım siktiğimin bi dağın eteğinde bir yerdeydik ilk gece uyuyamadım korkudan değilde alışmamış olmaktan herhalde. ertesi sabah yüzbaşımızın ilk ictima da karakolun hep tehdit altında olduğunu her zaman baskın a hazırlıklı olmamız gerektiğini bu yönde ihbarlar alındığını felan söylemesi yeni gelen arkadaşlarımla beraber haliyle tedirgin etmişti. 2 hafta sonra eğitim uzmanımız ve koğuştan bir arkadaş şehit oldu opeasyona gitmişlerdi. 2 yatak yan tarafıma erdem demir in yatağına bayrak serdik. hakan uzmanın eşi 8 aylık hamileydi ilk çocuğuna....
    Sonra alay a gittim gazino için ilk 1 ay kadar beni saçma sapan işlere verdiler aklımda kalan mevzu bir asker şehit olmuştu batmanlı ama hakkari'de şehit olmuştu sanırım onun cenazesi için çelenk tutmaya gitmiştim tam hatırlamıyorum da gercüş ün bir köyüydü sanırım baya ıssız bir yer. onun öncesinde şehir merkezinde cenaze namazı kılındı 20 ye yakın askerdik geçen arabaların içinden zafer işareti yapanlar oldu. o sıralar çok ateşliydim skerim felan ne oluyr dedim. gittik köy e boş araziler toz toprak su yok git git bir köye vardık öğleden sonra belkide 20 ev felan anca vardı birde ağlayan 4-5 kişi gördüm. bizim buralarda biri ölünce herkes ağlar. belkide askere e gittiği için ailesini suçluyorlardı yada bilmiyorum. sonra gazinoya geçtim yatış tabi oradan sonrası Ismail Boyacı buradan sonrasını yazmama gerek yok herhalde *
    ha şu mevzu ya ölseydim hiç bir bok bilmeden gittiğimiz köylerden hiç bilmediğimiz yollardan geçtik hiç bilmediğimiz araçlara tıka basa binip bilmediğimiz bir dağın eteğinde bizi görevlendirdiler. Atla deseler atlıyor koş deseler koşuyorduk ha ben bundan şikayet edip bir şeyler çıkarmaya mı çalışıyorum hayır ama bu iş acemi askerlerin yapacağı bir şey değildi en başından beri. yani 1 kişi bile öldükten sonra bunun böyle devam etmeyeceğini bunun önüne geçilebileceğini söyleyebilirlerdi. ama yapmadılar hala yapmıyorlar hala askerler insanlar ölüp gidiyor. hayatımda olan canlarım beni 20 yaşımdan sonra tanıyan canlarım hayatlarına devam edeceklerdi. ben kumpir yiyemeyecektim o kadar festival konser sahne hiç birini yapamayacaktım gitar çalamayacaktım sevdiğim kişinin gözlerinin içine bakıp onu sevdiğimi söyleyemeyecektim elinin tutup saatlerce yürüyemeyecektim into the wild i izleyemeyecektim bir arabam olmayacaktı. herkes hayatına devam edecekti. ulan çocukmuşum amk o yaşta ölsem hiç bir şey yapmamış yaşamamış olacaktım ben hayatımda denizi ilk defa 17 yaşımda gördüm ilk türk çayını 20 yaşmda içtim. hayatında ilk defa şehir dışına askere giderken çıkan çok insan tanıdım gördüm. 17 yaşında evlenseydim şimdi 10 -12 yaşında çocuğum olurdu ama tek bildiğim hayatın 20 yaşından sonra başladığı. bu kadar ölen insanların önüne geçilebilineceğini gördüm askerde yazık ediyorlar güzel kardeşlerim isteseler bu işi 1 haftada çözer bitirirler ama yapmıyorlar bundan rant sağlayan insanlarla aynı dünyada aynı zaman diliminde yaşıyoruz. bir şey yapın itiraz edin yapalım edelim demiyorum ama bu işler hepimizi üzüyor. Sabah kalkıp işe gidiyoruz fotoğraf paylaşıp çay içiyoruz. ölen insanlarda umrumuzda değil oynanan oyunlarda. sonuçta bu hayata bir defa geldik ve kimse bir şeyler için mücadele etmek yada bir şeyler yapmak istemiyor haklıda kimseyi bir şey yapmak için zorlayamazsın. ama siyasi irade parası ve siyasi çevresi olmayan herkesi ülkenin en ücra köşelerine gönderip kaderini bir g-3 silahının ucuna bağlayabiliyor.
    yine bir şey yapalım gayesinde de değilim aslında bu fotoyu görünce ya ölseydim ya ölseydim lan orada dedim. orada ölseydim bunu okuyamayacaktınız...
    mevzu benim ölmemiş olmamda değil aslında mevzu bunu yaZamayan hayatını 19-20. Yaşında kaybetmiş çocuklar...
    2 ... le roi