1. 1.
    Bukowski’nin tanrım dediği Fante’nin akıcı ve bir çırpıda biten kitabıdır. Sade ve insanı yormayan cümleleriyle yer yer sırıttığınız ara ara da hüzünleneceğiniz bir Dominic Molise hikayesi anlatıyor. Yine bir hayal uğruna çırpınan bir çocuk. Arturo Bandini’nin yazar olma hayali gibi bu hikayedeki çocuğumuz da ünlü beyzbolcu olmak istiyor. Bu Fante’yi Fante yapan bir ayrıntı sanırım. Sonu yarım kalsa da çok takılmıyorsunuz aslında.

    En çok sırıttığım diyalog da şuydu;

    “merhaba" dedi gülümseyerek.

    tennyson'ın bütün sözcüklerinden daha anlamlıydı dudaklarından dökülen o sözcük. tanrım , nerden bulmuştu bu kadar güzel sözcüğü ? ne kadar yaratıcı , ne kadar zekiydi.
    6 -2 ... siyahmelodi