1. 1.
    Yılmaz özdil'in cumhuriyetin ilk yıllarındaki Demir yolları yönetimi ile şimdikini kıyasladığı kusursuz yazısı.
    Çomar olan zaten ders almaz ama tahsilli bünyelerin okumasında fayda var.

    --spoiler--
    1933…
    Cumhuriyet on yaşına gelmişti.
    Onuncu Yıl Marşı için yarışma açıldı.
    Faruk Nafiz Çamlıbel ve Behçet Kemal Çağlar'ın yazdığı sözler seçildi, Cemal Reşit Rey tarafından bestelenecekti.

    Mustafa Kemal güfteyi görmek istedi.
    Getirdiler.

    Çıktık açık alınla on yılda her savaştan
    On yılda on beş milyon genç yarattık her yaştan
    Başta bütün dünyanın saydığı başkumandan
    Bir baca yükseliyor, durmadan her yamaçtan

    Okudu.
    Son dizenin üstünü çizdi.
    “Demir ağlarla ördük, anayurdu dört baştan” yazdı.

    Sonra da Behiç Erkin'e döndü.
    Çanakkale'den beri arkadaşıydı.
    istiklal Madalyalı milli mücadele kahramanıydı.
    Devlet demiryollarının kurucusu ve ilk genel müdürüydü.
    “Sizlerin bu on senedeki emeğiniz iyi ifade edilmiyordu, o nedenle o mısrayı değiştirdim” dedi.

    Türkiye Cumhuriyeti'nin on yıllık mucizevi kalkınma hamlesine imzasını atan Mustafa Kemal… Zihinlere mıh gibi çakılan “demir ağ” metaforuyla, Onuncu Yıl Marşı'na da imzasını atmıştı.

    Behiç Erkin…
    istanbul doğumluydu.
    Mustafa Kemal'den beş yaş büyüktü.
    Kurmay subaydı.
    Lojistik dehasıydı.
    Çanakkale'ye asker ve mühimmat sevkiyatında inanılmaz işler yapmıştı.
    Memleket işgal edilince Anadolu'ya geçti, milli mücadeleye katıldı.

    Mustafa Kemal çağırdı…
    “Ben cephede ne yapılması gerektiğini biliyorum, sen cepheye askerin mühimmatın erzağın nasıl getirilmesi gerektiğini biliyorsun, demiryolları işin ehli biri tarafından yönetilmezse bu işi yapamayız, demiryolları sana emanet” dedi.

    Behiç Erkin, Mustafa Kemal'i yanıltmadı.
    “Türkler demiryolu işletemez” önyargısını tarihe gömdü.
    Savaştan sonra demiryolu okulu açtırdı, uzman personel yetiştirdi.
    Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları'nın kurucusu ve ilk genel müdürü oldu.
    O yokluk döneminde memleketin demirağlarla örülmesinde birinci derecede katkısı oldu.
    işletme dilini Fransızca'dan Türkçe'ye çevirdi.
    Demiryolları müzesi kurdu.
    Sonradan istanbul Teknik Üniversitesi adını alacak olan Mühendis Mektebi'ne özerklik kazandırdı.
    Milletvekilliği, bakanlık, büyükelçilik yaptı.


    Kurtuluş Savaşı'nın en kritik günlerinde, Mustafa Kemal bir telgraf göndermişti.
    “Sevkiyatı hızlandırın, trenleri son sürate çıkarın, geciktiren idamla cezalandırılır” diyordu.
    Behiç Erkin cevap telgrafı gönderdi.
    “Bu hat 40 kilometreden süratli gitmeye müsait değildir, hızlandıralım derken tek bir sevkiyat bile yapamayabiliriz, emrinizi aldım, bu nedenle uygulamadım, ikinci emrinizi bekliyorum” diyordu!
    Mustafa Kemal'den tekrar telgraf geldi:
    “Sen nasıl uygun görürsen Behiç…”

    işte bu diyalog ve bu karakter nedeniyle, Mustafa Kemal tarafından Behiç'e Erkin soyadı verildi.
    Mustafa Kemal bizzat kendi el yazısıyla Behiç'e gönderdiği mektupta, Erkin'in anlamını şöyle yazmıştı: “Her şart altında kendi doğrularını dile getirme cesaretini gösteren, bağımsız kişi…”

    Behiç Erkin gerçekten her şart altında kendi doğrularını gerçekleştiren, bağımsız kişiydi.
    ikinci Dünya Savaşı'nda Fransa nazi işgali altındayken, Paris Büyükelçimiz'di.
    Müthiş bir insanlık örneğine imza attı, 20 bine yakın Yahudi'ye Türk pasaportu vererek, Türk vatandaşı gibi göstererek, ölümden kurtardı.
    “Türk ulusu adına konuşuyorum, Atatürk önderliğinde kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nde din, dil, ırk ayrımı yoktur, vatandaşlarımıza dokunamazsınız” dedi.
    20 bin insanı kurtardı.

    1961'de rahmetli oldu.
    Vasiyet etmişti…
    “Beni, ilk demiryolu genel müdürlüğü görevini üstlendiğim Eskişehir'e, izmir-istanbul-Ankara hatlarının birleştiği yerde toprağa verin” dedi.
    Orada yatıyor.

    Ve şimdi bakıyoruz geldiğimiz noktaya…
    Millete kahkahayla küfür eden havuzcu müteahhitler, havuzcu müteahhitlerle al takke ver külah siyasiler, yabancılara akıtılan milyar dolarlar, sırf kendilerinden olduğu için demiryollarına sokuşturulan liyakattan uzak tipler, koltuğuna yapışmış yetersiz-sorumsuz-yüzsüz yöneticiler, pisi pisine can veren insanlarımız…
    Bu tabloya nasıl biat edilir, insan hakikaten utanıyor.
    --spoiler--

    Kaynak: https://www.sozcu.com.tr/...zdil/demir-aglar-2797024/
    4 -7 ... alkolik oldum
  2. 2.
    Demiryolu liseleri 90'ların sonunda tamamen kapatıldı. Yerine raylı sistemler fakülteleri işaret edildi ama bu bölümden mezun olanlar resmen cehalet içinde yüzüyorlar.

    işim gereği demiryolcularla çok muhattap olurum. Eski toprak demiryolları lisesi mezunları ile üni. Mezunları arasında bilgi, beceri ve disiplip anlamında dağlar kadar fark var.

    Boşuna dememişler, ağaç yaşken eğilir.
    ... cold man
  3. 3.
    Okunmaya değer güzel bir yazıdır. Sözlük vesilesiyle böyle yazılar okumak mutluluk verici.

    Yılmaz özdil, o kadar güzel özetlemiş ki durumu..
    O günlerde yaşamamış olmama rağmen, o dönem insanının vatan için samimiyetle, canla başla çalışmış olması özletiyor o günleri.
    Bir de şimdikilere bak..
    3 -2 ... sosyalist patron