1. 1.
    Lise yıllarımda edebiyat hocamın tavsiyesi ile yazıyordum hatta kitabımı basmıştı sonra valiliğe falan çağırılmıştım. Şimdi bırak yazmayı, yazmayı düşünmüyorum bile. Duygusuzlaştım çünkü. Sanat kariyerim sonlanmıştır.
    6 -3 ... sherlockholmesss
  2. 2.
    "Dünyaya alışan şiir yazamaz."
    4 ... kamen
  3. 3.
    (bkz: dünyanın şiirselliğini yitirmesi)
    2 ... ibni maymun
  4. 4.
    Hayatımda ciddi anlamda en güzel yazılarımı yazdığım zamanlar manevi açıdan en çok acı çektiğim günlerimdi. Mutsuzken birşeyler oluyor bana nedense. Tabi kişiye göre değişir bu etkileşim.
    2 ... cilginhobbit
  5. 5.
    Üzücüdür. Şiir yazmak, anlamak herkesin harcı değildir. Bir de bunları becerebilen insan sayısının azalması daha da üzücüdür.
    ... vaktisiir
  6. 6.
    zaten adorno’ya göre auschwitz’ten sonra şiir yazılamayacağı için o kadar da üzülecek bir durum değildir.
    2 ... dolorin
  7. 7.
    Evet vakti zamanında kızın birine bende çok yazardım. Bazıları şiir gibi değildi ama hissettiklerimdi ve ben yine de yazmayı seviyordum.
    Sonra o gitti bir başkasına.
    Bu olaydan sonra birdaha kimse için bir sözcük bile yazasım gelmedi.
    O kadar iğrenç bir durum ki bu.
    Siz bir köşede aşık aşık safça yazıyorsunuz, seviyorsunuz ve sevdiğiniz kişinin aklında bırakıp gitmek var o esnada...
    Sizin onu sevdiğiniz kadar onun sizi sevmediğinizi düşünsenize...
    Bir telefondan ilişkiyi çöpe atacak kadar sevmediğini, istemediğini..
    düşün..
    hayat tuhaf.

    Belki toyduk o zamanlar evet ama sevgimiz saftı. Karşılık beklemeden sevdik, sonra karsılık bulunca aşkımızA dünyalar bizim oldu, daha da sevdik.
    Bazen derdiki şimdi biz gülüp eğleniyoruz mutluyuz ama her mutlulugun bir sonu olurmuş. Ben inanmazdım neden mutluluğumuz bitsin ki derdim..

    Safım işte sevmişim.

    Demek istemişki “gülüp eğleniyoruz ama zamanı gelince ben gidicem, Çok kaptırma kendini bana” ama ben anlamışım...
    işte hersey bir yere kadar, bir eşya gibi köşeye itilip uzalaşılmak istenen biri haline gelene kadar.
    Zamanında yaptık bir hata. Değmeyen insanlar için kalemimizi buluşturduk kağıtla, hatta bazen gözyaşlarımızı da ama olsun. Acıydı tattırdığı tecrübe. Belki gözyasımız yine değdi kağıda ama kalemi kaldırmadık bu sefer. Çünkü sevmek lazımdı yazmak için.
    Terkedip gidince yitip gidiyor hissedilen ne varsa.
    Olmuyor.
    Bilirim hacı’m.
    ... morfinligeceler
  8. 8.
    yazılanları okurken kendimi türkçe soru bankası çözer gibi hissettim.. öyle her önüne gelen şiir yazamaz, geçmişteki basmakalıp şiirlerden esinlenerek şiir yazmak şiir yazmaya benzemez.... yukarıdaki altı çizili cümlede anlatılmak istenen hangisidir?...
    1 ... egehansen
  9. 9.
    Son 2 senedir 'sap ve huzurlu' takıldığımdan mütevellit duygu karmaşası yaşamıyor olmak.
    ... duzenli duzensiz
  10. 10.
    Siir sevmedigimden mutevellit durum. Ama guzel betimleme yazarim.
    -1 ... ruut altmis alti