1. 1.
    Tarihte, Muaviye ile birlikte Hz. Ali’ye (a.s) küfretmek lanet etmek âdeti başlamıştır. Bu Emevi adeti çmer b. Abdulaziz’in zamanına kadar sürdü. Bu durumda Ehl-i Beyt imamları Hz. Ali’nin (a.s) faziletini vurgulamak için “Eşhedu enne Aliyyen veliyyullah” cümlesini ezanda söylemişlerdir.
    şia fıkıh kitaplarına bakıldığında da görülecektir ki bu cümle ezandan bir parça değildir ve bu cümleyi ezanın bir cüzü niyetiyle söylemek caiz değildir. Kurbet [Allah’a yakınlaşmak] kastıyla okunmalıdır.

    (Hadislerde, Selman, Ebuzer ve Mikdad gibi bazı sahabelerin de ezanda “Aliyyen veliyyullah” dedikleri geçer. Buna itiraz edenlere Resulullah, “Ali veliyyullah değil mi?” der. Onlar da evet öyledir derler. Resulullah (s.a.a) “çyleyse ne sakıncası vardır” buyurur.

    Yine buyurmuşlar: “Bana salavat getirdiğinizde Ehlibeytime de (Aliye de) salavat getirin.”

    Bugün “Aliyyen veliyullah” demek artık bir simge haline gelmiştir.)
    1 ... carlos lehder