1. 1.
    IŞIĞIM SÖNDÜ ÖLEN BIR MADENCININ MEKTUBUdur.
    Karıcığım hoşçakal, ışığım azalıyor,
    Yanımda ölü arkadaşlarım.
    Artık kömür kokulu ekmekler getiremeyeceğim sanırım.
    Buraya kadarmış çocuklarım, hoşçakalın,
    Hakkınızı helal edin; anacığım, babacığım.
    Işığım azalıyor, hoşçakalın..
    Üstüme değil içime çöken ocağın sessizliğinde
    Tek tek seslerinizi duyuyorum, yüzlerinizi görüyorum,
    Işığım azalıyor, soluğum azalıyor, biliyorum,
    Yavaş yavaş dünyanın kara kalbine gömülüyorum.
    Işığım söndü, işte gidiyorum..,
    Ah, en çok da şimdi, bir bilseniz
    Nasıl da bulutları, ağaçları, gökyüzünü özlüyorum.
    Işığım söndü.. hoşçakalın, arkadaşlarım çoktan gitti,
    Artık ben de gidiyorum...
    1 ... 690756