1. 1.
    hayatta hiç kimseye bu kadar hükmedebilme fırsatı sunan bir olaydır. egoya sahip olan (her insan) her insanı heyecanlandıran bir olaydır. ona yasaklar koymak, ne yapıp ne yapmayacağını söylemek, yeri geldiğinde ayakcılığını yaptırmak, başarılarından kendine pay çıkarmak, başarısızlıklarında suçu ona yüklemek en büyük hafifliktir.

    hangimiz böyle yetişmedik ?

    tanrıcılık oynamak gibi bişey.
    5 -2 ... cinsiz tonik
  2. 2.
    Saçmalıktır. Çocuk sevgidir ve sevgi ürünüdür. Ego ürünü asla olamaz.
    ... icimdeskidenkalmabirhuzun
  3. 3.
    temelde mantıklı olan önermedir.

    insan hep lider olmak ve merkezde yer almak ister.

    bunu arkadaşları, komşuları, çalışanları, askerleri ya da yakın çevresiyle gidermeye meyillidir.

    ancak en kolay olanı ve toplumca yadırganmayanı çocuğu üzerinde kurduğu 'liderlik' ile askerlikteki 'liderliktir'.

    çocuk üzerindeki liderliğe kılıflar hep hazır ve nazırdır:

    "çocuğu hayata hazırlamak, onun ihtiyaçlarını karşılamak ve onu eğitmek..."

    istisnalar yok mudur?

    elbetteki yoktur denilmez.
    1 ... zalahani
  4. 4.
    kesinlikle katıldığım beyandır. çocuk yapmak ve onu yetiştirmek, ebeveynlerin gençlik yıllarında zedelenmiş ve yeterince beslenememiş - onların da kendi ebeveynleri tarafından hırpalanmış olan- egolarını tatmin etmek için küçücük bebekler üzerinden sevgi gösterisi yapmasıdır, bir nevi ucuz bir müsameredir. dikkat edin, bütün evlatlara yönelik bütün sevgi sözcükleri "işte benim akıllı/uslu/zeki vb. evladım! " şeklindedir ve içerisinde bolca iyelik eki içerir. çünkü kişi, geçmişte bir türlü sahip olamadığı o kişisel tatmin duygusunu zavallı her şeyden habersiz bebeği üzerinden iğrenç bir iki yüzlülükle tatmin etmektedir.
    ... mrigasira