1. 1.
    1- kökteki "e"ler "i" olur.
    örnek:
    men - min (ben)
    sen - sin (sen)
    beg - big (bey)

    2- gerileyici benzeşme vardır.
    örnek:
    erük - örük yuvarlak olan "ü" düz "e" yi "ö" yaparak yuvarlaklaştırmıştır.
    çeküç - çöküç
    eçkü - öçkü

    3- "p" sesi "f" olmuştur.
    örnek:
    yaprak - yafrak
    köprü -köfrü

    4- "d" sesi(ama damak d'si denilen) "y" olmuştur.
    örnek:
    bedüg - biyig (büyük)
    adırmak - ayırmak

    5- "t"ler "d" olur.
    örnek:
    tur - dur
    timek - dimek

    6- kelime sonlarındaki "g" korunur yada "k" olur.
    örnek:
    savug - savuk
    ulug- uluk

    7- 3. tekil kişi iyelik ekinden sonra durum eki varsa; zamir n'si gelmez.
    örnek:
    yol+ı+n+da - yol+ı+da
    saç+ı+n+dın - saç+ı+dın (saçından)

    8- 3. tekil-çoğul kişilerin emir çekiminde "dik-dıklar" eki kullanılır.
    örnek:
    alsın - aldik
    alsınlar - aldıklar
    (bkz: çağatayca)
    3 ... pnar