kemalist kişilik bozukluğu

genel belirtileri şunlardır:

* türkiye cumhuriyeti'nin kuruluş dönemlerinde oldukça pragmatist davranmış mustafa kemal'in uygulamalarını sorgulanmaz bir konuma yerleştirmek.

* bu pragmatizmden onlarca farklı siyasal çizgi çıkabilecek olması mümkündür, çünkü söylediğimiz gibi politik manevra yüklüdür, pragmatisttir. ama kemalistlere baktığımızda genel olarak tam bağımsızlık gibi absürd bir kavram üzerinden kendi otoriteryen fikir dünyalarını dayatmaktadırlar. yani mustafa kemal görüntüsünü kazıyınca altından darbecilere kadar uzanan farklı yüzler çıkmakta ve mustafa kemal görüntüsü ile bu dünyayla bağdaşmayan fikir dünyalarını dayatmaktadırlar.

* sürekli aydınlanmadan ve aydın olmaktan bahseden müritleri, siyasi olarak sıklıkla belli dini motifler benimserler. çeşitli ritüellere ve sembollere saplanarak teolojik bir fikriyat üretmişlerdir. anıtkabir ziyaretleri ile hacca gitme, sıklıkla taşıdıkları mustafa kemal broşu ile de siyasi anlamda türban takma arasında ciddi bir analoji kurmak yanlış olmayacaktır.

şimdi bu bir dinse, ki öyledir, bunlara kişilik bozukluğu demek doğru olmayacaktır. bu da aynı müslümanlık gibi bir dindir, kendi rasyonalitesi içinde mantıklıdır. kişilik bozukluğu olan kısım bu dinsellikle aydınlanmacık arasında kurmaya teşne oldukları bağdır.