bugün

cemaat yurdunda intihar eden tıp öğrencisi

Çocugun videosunu izledim. Sadece yurt degil hicbirseyden mutlu degil. Okulu istemiyor, doktor olmak istemiyor. Yeniden sinava girsem kazanirim ama motivasyonum yok diyor. Hicbirseye gücü olmayan , hayattan bıkmış, umudu kalmamis bir genc. Bu işin tabiki cemaat kismida var ama tek bir noktaya baglanamaz. Toptan aileden , okuldan , yurttan hicbirseyden memnun degil. Konusmasi dahi yavas , monoton , isteksiz. Burada yapilmasi gereken şuydu; illaki aile bunun farkindaydi ya da arkadaslari , seveni varsa. Karsina alacaksın ve onu dinleyeceksin bir cikar yol illaki bulunurdu. Herkes okuyacak ya da doktor olacak diye bir sart yok. O ne iş yapmak istiyorsa ona bir yol acilmaliydi. O yurttan alinmali gerekirse bir ev tutup annesi başında durmaliydi. Hocalari ve arkadaslari aileyi uyarmaliydi. Bu tip olaylar geliyorum der. Cevremizdeki insanlara , genclere , cocuklara sahip cikmaliyiz.
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.