freud dizisi

  1. 8.
    bir diziyi hiç bu kadar sancılı izlediğimi hatırlamıyorum. resmen bir bölümünü ancak bir günde bitirebildim. Uzun süredir bir şey izlemediğim için mi yoksa tam dikkatimi veremediğim için mi bilemedim ama ilk bölümdeki şu sözler bütün gün döndü durdu kafamın içinde. içimdeki hastalığı tam olarak tarif edebildi sanırım,

    "ben bir evim. içim karanlık. bilincim yalnız bir ışık. rüzgardaki bir mum. titreşen bir alev. bazen burada, bazen orada... geri kalan her şey gölgede, geri kalan her şey bilinçaltında. ama onlar orada, diğer odalar. girintiler, koridorlar, merdivenler ve kapılar, her an... ve içimizde yaşayan dolaşan her şey...orada.

    çalışıyor,yaşıyor evin içinde, o ev de benim. içgüdü eros ve tabular, yasak düşünceler, yasak arzular, ışıkta görmek istemediğimiz anılar, ışıktan çektiğimiz anılar. karanlıkta etrafımızda dans ediyorlar. bize işkence ediyorlar bizi dürtüyorlar, musallat oluyor, fısıldıyorlar, bizi korkutuyorlar, bizi hasta ediyorlar..."
    7 -1 ... vakur bir serenat