insanın zoruna giden şeyler

  1. 504.
    ulan benim asgari ücretle ev geçindiren, aniden o işinden de pat diye kovulan 1,5 ay işsiz kalıp daha sonra işe başlayan,her insanın hayatında bir kere tanıması gerektiği dünya güzeli bir annem var. bir de 1,5 yıldır sebepsiz yere tüm aile fertlerini telefonundan engellemiş, ortada hiçbir sebep yokken ve şimdiye kadar olan tüm eziyetleri yetmezmiş gibi bir de pişkin pişkin bu şekilde ne yaptığını anlamadığımız halde hala bizden telefon bekleyen bir de bunun yanında arkamızdan, evlatlarını ve resmiyette halen karısı olan kadını ablasının tırnağına değişmeyeceğini söyledi. Neden mi? Çok fazla iyilik yapmıştık çünkü. Bir şekilde bir yerlerden nankörlük olmalıydı. O da haklı.

    Ben bir üniversite öğrenciyim, kaldığım yurda her ay 950 lira veriyorum, oturduğumuz ev 500 küsür kirası. Valla gerisini anlatmama hiç gerek yok herhalde. 'Babam' ise üniversiteye geldim geleli bırak 1 lira vermeyi düşünmek, bir nasılsın bile uzatmadı hiç.

    Tabi işin cinsiyetçilik yapmak gibi durumunda değilim ama düşkünüz. kızlar babalarına düşkündür çünkü. bir kız çocuğuna? başka şehirde okuyan bir kız çocuğuna?

    Olsun dedik alıştık, böyle durumlardaki insanlara bir süre sonra koymuyor çoğu ufak şey.
    Tabi bugün ki duyduğum üzüntü hariç. Resmi bir kuruma burs başvurusu yaptım. yüksek bir ücret veriyor tabii. okutuyor bu kurum 9 ay boyunca. Ön elemeyi geçince şükür çekmekten, annemle birlikte sevinmekten deli olduk. Tabii istenen belgeleri hazırlamaya koyulduk. Babama ait iki belge var, sadece iki belge sadece. Dolaylı şekilde haber gönderdik ettik derken, oyalamaktan başka bişey yapmadı. Kötü haber ise belgelerin tamamlamazsan mülakata alınmıyor olmak...
    Lan çok bişey değil diyosun yapacağı, ne para ne pul, ne bir nasılsın bile değil. bunlar sana yıllarca zor geldi belki ama bu kez hakikaten hiçbiri değil, sadece 2 belge.

    bu kadar mı zor bi insanın bunları yapması, bu kadar mı zor. kısacası sözlük içim öyle bir yanıyor öyle bir yanıyor ki, yukardakine sığınıyorum sadece. yardımcım,yardımcımız olsun diyorum ve inanıyorum da. her kuyunun bir aydınlığı illa ki olacak. bilmiyorum ne zaman ama, en güzel zamandadır elbette.

    valla bu geçe içimden sadece bir kaç cümle geçiyor; gerçekten rahat mı vicdanı, hiç mi içi yanmaz bi insanın. vallahi benim yanıyor. sırf o iki belge yüzünden o burstan olmaktan, ben babamın sesini duyamamaktan, baba nedir hayatımda bir kez bile görememekten..

    her şeyden içim yanıyor...

    bir de bir edit bırakmak istiyorum aha şuraya, hiçbir lise öğrencisin 'aman vay sen üniversite kazanda biz destek olucaz, aman şunu yapıcaz aman da bunu yapıcaz ' diyen kitle varya hani, bir tanesi bile yok etrafımda. çocuğu çoluğu olanda var burda. herkesin hayat telaşı kardeşim. şu zamanda kimsenin kimseye bir lirası geçmiyor. kimse sevinip onlarda yanımızda demesin sakın. ayağınızı kendi yorganınıza göre uzatın her zaman. kulağınıza küpe olsun bu mutlaka.kızdığım nokta o insanların söylediklerini yapmamaları değil, yapamacağı ve hayatlarının bunu yapmaya mümkün vermeyeceği sözleri söylemeleri. olsun.
    8 -1 ... gramofondaki ses