hayat

  1. 2183.
    Aman Allah' ım ne kadar da zor..

    Güzel yanlarını göreceğim diye canım çıkıyor.

    Tek başımayım. Mücadele ediyorum. Burada herşeyi anlatamıyorum. Kimseye anlatamıyorum. çok sızlanıyormuşum öyle söylemişti biri. Aslında hep susuyorum. Taş olup çatlamalı mıyım :(

    Kafamın içinde apayrı bir evren var,sık sık oraya kaçıyorum. Hayatın gerçekleri çok yorucu, insanlarla anlaşabilmek, çalışıp ekmek parası kazanmak, bu kadar insanın içinde yalnız hissetmek...

    Kaçamıyorum. Gidemiyorum. Ben de kafamın içinde saklanıyorum.

    Basit bir insanım ben. Basit bir işim var. Öyle kariyer sahibi falan değilim. Anlatamıyorum. üzülüyorum sadece.

    Geçen hafta 52 yaşında dayım trafik kazasında hayatını kaybetti. 30 yaşımı çoktan geçtim. Hayat, böyle de kısa aslında. Elimde tuttuğum uçan balonum gibi hayatım. Sıkı sıkı tutuyorum elimden kaçıp gitmesin diye. Parmaklarım ağrıyor tutmaya çalışırken.

    Gündüz hayatı idare etmek bir şekilde oluyor da, geceleri beynim uyuşuyor düşünmekten.

    Ne zaman geçecek tüm bunlar? iyi olacağım değil mi? Biliyorum olacağım. Sabah uyanıp hiçbir derdim yokmuş gibi kalkıp işe gideceğim. Herkes beni iyi ve mutlu zannetmeye devam edecek. Gece olunca belki yine ağlayacağım ama geçecek. hep geçti. Hayat beni yenemeyecek. Bu bir savaş değil bu bir müsabaka, Maraton.. Med cezirlerim durulacak bir gün. Olumlamalarım beni ayakta tutacak. Biliyorum.
    47 -3 ... heureux et calme ciel