anne olmak

  1. 296.
    Tanim; tanımı, tarifi imkansız denecek kadar zor olan duygu.

    Ah sözlük; Selam sözlük. .
    Aylar yıllar olmus yazmayali.
    Özlemişim itiraf edeyim.
    Çok oldu be sözlük.
    Çok zaman geçti üzerinden.
    Çok değişiklikler var.
    Çok anlatacaklarım.
    Hepsini es geçip başlıkla ilgili yazacağım elbet.

    Ben anne oldum sözlük!!!

    Evet, anne oldum. Evladimi kucagima aldim. Yaradana yaşatana bin şükür ki sağlıkla sıhhatle geldi. Hem de cenesinde gamzesiyle. Anne olunca beni anlarsin diyen Annemi anladım be sözlük.. hani ölümden korkmak diye bisey var Ya, şimdi daha farklı bakış açım. Ölümden ziyade, ölürsem o ne olacak korkusu daha betermiş. Tarif edemem.

    Dogumhaneye inerkenki halimi hatırlıyorum da; ondan önce şunu belirtmeliyim ki, insan gerçek bi mucize, onu var edeni yok saymak nasil bi akılsızlık bilmiyorum. Içimde bi canlı var. Bir insan. Suyun icinde. Karanlikda. Hareket ediyor. Dünyaya gelmek için zamanını bekliyor.. kalbi atıyor. Tekme atıyor. Hissediyor. Hıçkırıyor.. vs vs..
    Ve ol diyen yaratıcı doğ diyor. Ve ilk nefesini alıyor..

    Bebeğim..
    Ilk olarak ağlayisini duyuyorum.
    Sonra bikaç saniye bile olsa yüzünü görüyorum.
    Başlarda anlayamıyorsun ne olup bittiğini.
    Ameliyathaneden çıkıp odama kadar aglamama tek sebep; eşimin 'çenesinde gamzesi var' demesi. Bunu derken ki gozlerindeki anlam.. Asansörde acimi unutup hıçkıra hıçkıra ağlarken asansörde bulunan yabanciların 'bebeğemi bişey oldu' diye sormasina sebebiyet verdiğim için üzgünüm.
    Ama o an dünyada benden daha mutlu kimse yoktu.eminim.
    Derken yatağıma uzattilar beni..
    Oda dolu.
    Herkes orda.
    Ama hic birini görmüyor gözüm.
    Bi perde var gözbebeklerimde.
    Minik bebegim odadan içeri girdiğinde kalkıyor o perde.yok oluyor.
    Sanki sadece o ve ben varım orada.
    Kucagima uzatan doktor 'al bakalim annesiiii' derken sesinin kulaklarimdan girip beynimi uyuşturduğunu bilse napardi acaba.. uyuşan sadece beynimde değildi.. ellerim, kalbim, ruhum..
    Alamadim kucagima. Serum engeldi.
    Yanağını yanagima degdirdiler.
    O an ruhumun onu sarışını kim engelleyebilirdi?
    Hatırladığım 'annemm' diye bağırarak ağlayişımdi . Hıçkırıklarım artınca annemin elini hissettim alnımda.
    Inanin; o ana dair başka hiç bisi hatırlamıyorum.
    Anlatılanlara bakılırsa o gün orada aglamadik kimseyi birakmamisim.
    Kadın erkek, büyük küçük, doktor hemşire..
    Herkes ağlamış.. babam bile..
    Neden ağladım, neden ağlattım?
    Bilmiyorum.
    Bildiğim tek şey sözlük, anne olmak dünyada olunan heeerseyden daha daha daha guzel...
    Ben bunu tarif edemem.
    Gözleri gözlerime değdiği an ki mutlulugu tarif edemem..
    Ellerine dokundugum anki hissi tarif edemem..
    Evime eklediği huzuru mutluluğu tarif edemem..

    Rabbim acısını yaşatmasınyaşatmasın..
    Canim kızım...
    Iyi ki geldin; bana çok iyi geldin ...
    40 -3 ... sen nasil istersen