ben bu yazıyı sana yazdım

  1. 32920.
    iki gecedir evdeyim. Senin odanın kapısını kapadım, dayanamıyorum önünden geçmeye. Makinaya çamaşır atmıştım, senin elbisen çıktı içinden. Dünyanın en zor işiydi onu ipe asmak. Katlamak da öyle olacak muhtemelen.

    Biriktirdiğin, bana vermediğin bulmacaların öylece duruyor gazetelikte. Bomboş. Çözen olmayacak şimdi onları. Tıpkı yalvardığım halde yemediğin ıspanaklı börek gibi. Bir ay olacak nerdeyse, mutfak tezgahında, küflenmiş bekliyor. Atamıyorum. Isırık izin var. Elim varmıyor atmaya.

    Evin içinde bi sağa bi sola dolanıyorum şimdi. Ne oturabiliyorum, ne yatabiliyorum. içimde tarifi imkansız bi boşluk var. Bi şey yapmak için ayağa kalkmış da unutmuş gibi sanki. Hatırlamak için dönüp duruyormuş gibi.

    Seni unutmak istemiyorum. Alışmak istemiyorum buna. Yatağını toplamak istemiyorum. Fincanını rafa kaldırmak istemiyorum. ilaç kutunu atmak ya da Kıyafetlerini ayırıp ihtiyaç sahiplerine vermek de.

    Nefret de etsem sırf sen seviyorsun diye alışveriş sepetine eklemeye devam edicem domatesi. Un kurabiyesi yapıcam yine yarın. Yandaş medya diye delirsem de bulmacası güzel diye aynı gazeteyi alıcam sabah. "Şunlara para kazandırıyorsun, beni de alet ediyorsun" diye söylenicem sana duymasan da. Kahvaltıdan önce içmeyi unutma diye şeker ilacını televizyon koltuğunun yanındaki sehpaya bırakıcam bir bardak suyla. Perşembe geceleri berabermişiz gibi izliycem aynı diziyi.

    Kim nasıl bilirse bilsin, sen varsın. Hep de olacaksın benim için. Söz veriyorum. Sen huzur içinde uyu.
    #36051497 :)
entry'i yoruma kapat
  1. henüz yorum girilmemiş.