nani nani

  1. 5.
    uykusuzluğun 24. saatinde belki çare olur diye,
    eski resimlere bakılır: kısa pantolonuyla ceviz ağacına tırmanan bir çocuk.
    uykusuzluk!
    aksi gibi de bugün kahve falan içilmemiştir, hiç bir uyarıcı madde karışmamıştır kana.
    hatta uslu bir çocuk olarak süt ısıtılmış, içine bir çay kaşığı bal bile katılmıştır.
    mide bulana bulana içilir, ama ne fayda.

    bazı nimetler zehre dönüşebilir hayatta. ya da zehir nimet gibi gösterilebilir.
    üşeniyorum adımı ebcedde hesaplamaya. yine ölümle denk çıkar da büsbütün uykum kaçar diye.

    dünyayı unutmak için, kitaplara gömüldüğüm bir gecenin sabahında
    sanki dün hiç bir şey olmayacakmış gibi temiz, genç uykumdan uyanmayı beklerken,
    birden farkettim, uyanmaktan korktuğum için uyuyamıyorum.
    ve bu durumumun pratikte bir karşılığı yok.

    tarihi anımsadığım an düğümlendi öykü.(ya da çözüldü düğüm-dizlerim)
    kaybettiğim seni anısadım. ve muhtemelen sen beni duymuyorsun-duymayacaksın.
    ve muhtemelen ben senin gibi temiz olmadığım için, hiç bir zaman cennette de buluşamayacağız.
    sonsuz sukutumda geveze bir suskun olacağım.
    midem bulanıyor. sütten olmalı.

    işte, belki uykum gelir diye dinliyorum bu ninniyi şimdi.
    sabah çoktan oldu, ezanı okudu müezzin.
    sen duydun mu bilmem? ama şimdi biliyorum beni okuyorsun.
    gözlerin. sen benim içimi okuyorsun.
    sen, küçük kardeşim!

    unuturum sanıyorum, bilincimi irreel bir sayıya bölüyorum
    kaç yıldır omuzlarıma yüklediğin bu acıyı.
    kent yine tepiniyor ve yüzyıllardır yaptığı gibi,
    yavaş yavaş uyanıp, derin hafta sonu kahvaltıları yapıyor.

    hal böyleyken kaçıncı tekrarı bilmiyorum, aynı ses yankılanıyor:
    yasmin levy hıçkırdıkça zehir oluyor içimdeki.
    kan. kırmızıymış sahi.
    nani nani!

    susun! susun!
    hiç!
    9 ... oyuncakdunya

Alakalı Başlıklar

Devamını Görüntüle