günün şiiri

Uyanık iken bir düş gördüm ilk defa.
Bişkek yaylasında doru bir ata binmiştim.
Sırtımdan saplanan bir oku çekip çıkardım, ancak zehirli okun temreni kalbime saplanmıştı..
Can veriyordum ki
Ay yarıldı içinden.
ay ebruglu kara mujganlı bir Çeşm-i kahve çıkageldi.
Başımı dizine alıp yaramı otarken;
üzülme Beğ'im kalbindeki temren benim dedi.
Ve kulağıma fısıldadı;
ben senin Han'ın değil miyem?
Dedim ki; Tamuğ seninle seyran olur,
sensiz iremi neylerem?
Ve boynuma sarılıp beni apardın yurdumuza yatırdın..
o an can diye bir sayha üfledin canıma.. Bugün 23 Nisan,
senden bir muştu uman çocuğu unutma. .
Öz mülküne dön ne olur.
Ya da bilki ben artık ölüyorum...