ünlü şairlerden kar şiirleri

  1. 6.
    Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş;
    Eşini gaib eyleyen bir kuş
    gibi kar
    Geçen eyyâm-ı nevbahârı arar...
    Ey kulûbün sürûd-i şeydâsı,
    Ey kebûterlerin neşîdeleri,
    O bahârın bu işte ferdâsı:
    Kapladı bir derin sükûta yeri
    karlar
    Ki hamûşâne dem-be-dem ağlar!

    Ey uçarken düşüp ölen kelebek,
    Bir beyâz rîşe-i cenâh-ı melek
    gibi kar
    Seni solgun hadîkalarda arar;
    Sen açarken çiçekler üstünde
    Ufacık bir çiçekli yelpâze,
    Nâ'şın üstünde şimdi ey mürde
    Başladı parça parça pervâze
    karlar
    Ki semâdan düşer düşer ağlar!

    Uçtunuz gittiniz siz ey kuşlar;
    Küçücük, ser-sefîd baykuşlar
    gibi kar
    Sizi dallarda, lânelerde arar.
    Gittiniz, gittiniz siz ey mürgân,
    Şimdi boş kaldı serteser yuvalar;
    Yuvalarda -yetîm-i bî-efgan! -
    Son kalan mâi tüyleri kovalar
    karlar
    Ki havâda uçar uçar ağlar!

    Destinde ey semâ-yı şitâ tûde tûdedir
    Berg-i semen, cenâh-ı kebûter, sehâb-ı ter...
    Dök ey semâ -revân-ı tabiat gunûdedir-
    Hâk-i siyâhın üstüne sâfî şükûfeler!

    Her şâhsâr şimdi -ne yaprak, ne bir çiçek! -
    Bir tûde-i zılâl ü siyeh-reng ü nâ-ümîd...
    Ey dest-i âsmân-ı şitâ, durma, durma, çek.
    Her şâhsârın üstüne bir sütre-i sefîd!

    Göklerden emeller gibi rîzân oluyor kar,
    Her sûda hayâlim gibi pûyân oluyor kar.

    Bir bâd-ı hamûşun per-i sâfında uyuklar
    Tarzında durur bir aralık sonra uçarlar.

    Soldan sağa, sağdan sola lerzân ü girîzan,
    Gâh uçmada tüyler gibi, gâh olmada rîzân,

    Karlar.. bütün elhânı mezâmir-i sükûtun,
    Karlar.. bütün ezhârı riyâz-ı melekûtun...

    Dök hâk-i siyâh üstüne, ey dest-i semâ dök,
    Ey dest-i semâ, dest-i kerem, dest-i şitâ dök:

    Ezhâr-ı bahârın yerine berf-i sefîdi;
    Elhân-ı tuyûrun yerine samt-ı ümîdi! ...

    (bkz: cenab şahabettin)
    1 ... durgun suyun sayhasi
kapat