yogun bakim 

1. ağır hastaların tedaviye alındığı, sadece hastane personelinin girebileceği yer.
   #315399 (asiti kaçmış kola, 04.06.2006 18:33)
2. (bkz: acil)
   #315425 (monolith, 04.06.2006 18:36)
3. azrailin oralarda sek sek oynadığı, önünde beklemenin insanın ömründen ömür aldığı lanet yer...
   #324159 (aabi, 07.06.2006 01:34 ~ 01:38)
4. ingilizcesi intensivecare'dir.* * *
   #500431 (intensivecare, 05.08.2006 12:25)
5. Yoğun Bakım=Kritik Bakım Üniteleri kritik hastalara hizmet vermek üzere düzenlenen özel ünitelerdir(reanimasyon)
   #500609 (kıvırcık salata, 05.08.2006 13:01)
6. kalp hastalarının hayatlarının kurtarılmasında çok elzem bir bölüm. türkiye de kalp hastalıklarının fazla olması sebebiyle en çok onlarla anılmaktadır.
   #945484 (pilotmont, 03.12.2006 22:21)
7. henüz alacakaranlık
   camlarda incecik bir hilal
   su yeşili
   
   koridorda kimseler yok
   ne bir hemşire ne bir hasta
   gece lambaları
   can çekişiyor
   
   peki ağlayan kim * *
   #1022464 (worldlike, 19.12.2006 18:55 ~ 18:56)
8. Taninmayan ucra bir kosede, genisce yapılmıs bir odadir yogun bakım. genelde uzunca bir koridordan gecip, bu dunyayla obur dunyanin dip dibe oldugu sıkıntı dolu yerdir. hastanemizdeki yogun bakımda genelde d.s.s kanrevan icindeyim sarkisi calınır gecenin ufkunda. ex * vermediginiz hic bir nobet gecmez. bir sure sonra o soguklukta o kadar basit gelir ki olumler, duydugunuzda hic bir sey hissetmezsin. epey bi mudahale edersin ama elinden hicbirsey gelmez. ilk baslardaki bu durum belki ruyalarina girer. kaybi yogun bakımın onundeki hasta yakınlarina anlatirken kendini zor tutarsin aglamamk icin. bu olay boyle surup gider ve gunun birinde o kadar siradanlasir ki, artık sen o eski sen degilsindir. tum duygularini o soguk genis odada birakirsin.
   birgun bindigin otobuste hayata donduremedigin adamin kızı karsina cıkar. buyumustur, uzamıstir. o seni tanimaz unutmustur. ama sen o adami hic unutamazsin..
   #2253523 (SimphizisPupis, 03.09.2007 12:27)
9. Yoğun bakım teknolojisi ne için geliştirilmiştir hala anlayamadığım kavram. Hayat kurtarmak için mi, asla kurtarılamayacak hayatların kaybını geciktirmek için mi?
   
   Daha açıkçası artık sadece tedavi bilgisi ve yöntemi değil, aynı zamanda çok kârlı bir endüstri olan günümüz tıbbı bir tür araf mı yaratmıştır? Geri dönüşü olmayan bu araf ta bekleyenlerden para kazanmak ne kadar etik? modern tıbbın faydalarına diyecek bir tek sözüm bile yok o kadar hadsiz değilim elbette ama yukarıdaki sorularımın cevabını versin biri bana. hatta;
   
   Sağlıklı ve insanca yaşamak nasıl haksa, insanca ölebilmek de bir hak değil midir?
   
   ilerleyen tıp sayesinde umutsuz bir hastalıktan kurtulup,dimdik ayağa kalksaydım, yine aynı mı düşünürdüm o da var tabii. anlatsın biri bana.
   #2602784 (novakatinamite, 18.11.2007 11:40 ~ 11:42)
10. her an her hastanın ölme ihtimali olan ünitedir. bu ünitede yatan hastalar umumiyetle, anestezi ile uyutulmaktadır. hastalar entübeli olup, solunum cihazına bağlanmaktadır.
    #2957578 (anne ben kimim, 06.02.2008 00:18 ~ 18.03.2008 21:17)
11. icine bir kere girdigim ve bundan sonra asla girmek istemedigim yerdir.
    #2958390 (Yasak Kadin, 06.02.2008 02:12)
12. ingilizce tam karşılığı intensive care unit (icu) tir.
    her hasta entübe değildir, kime gerekliyse ona entübasyon uygulanır.
    her hasta uyutulmaz, uyutulsa bile bu anestezi değil sedatizasyondur. bu da yine kime gerekiyorsa ona uygulanır.
    pek hoş bir yer değildir, işiniz yoksa girmeyin. hele beyin cerrahisi yoğun bakımına hiç girmeyin.
    #2958403 (havada bulut, 06.02.2008 02:15 ~ 02:16)
13. ici gercekten de berbat, hasta yakinlari tarafindan dusunuldugunde ayri bir dert, doktorlar tarafindan dusunuldugunde de ayri bir dert olan yerdir. soguk, elinize gecse, eskiciye bile vermeyceginiz, bir suru dugmesi olan aletler bulundurur; hemsireler girer cikar, ya dedenizden ya babanizdan ya da esinizden sorumlu kisidir, onlarin size soylecegi bir kelimeye bakarsiniz. ama, tarafimca doktorlarin da her ne kadar, bir zamandan sonra makinaya donusse de, her turlu insan oldugu gercegini yuzume vuran bir olaya denk gelmisimdir;
    
    2006 senesinin ramazan ayinin basiydi, eylul sonu ekim basi olacak. dedem de, dag gibi dedem, bir ameliyat sonrasi, uludag universitesi tip fakultesi hastanesi nin 3. katinda bulunan genel cerrahi bolumunun yogun bakimi na yatirilmisti; aman allah im, buraya giren cikamaz diyenler mi ararsiniz, yeni gelenler mi, daha benim yasimda olup da, kocasini yogun bakimda bekleyen tazeler. neyse bunlarin hepsine sebebiyet veren, bir nevi basrol oyuncusu olan yogun bakim da, dedem yatmadan once kocasi yatirilan bir abla vardi, ben diyeyim 33 - 34 siz deyin, en fazla 40 yaslarinda ufak tefek bir abla. ama, ne abladir ki, - su an bile tuylerimi diken diken etti - insanlik ayibinin cacik oldugu dusunulurse icerisine umarsizca dogranmis bir salata gibiydi; neyse efendim, kocasini yaklasik 15 gunden beri bekliyormus, ayaga kalkacagi, tepki verecegi ani; belki de eski mutlu gunlerini, ama ablanin konusmalari degismis, ilginc cumleler kuruyor, yattigi yeri goruyorum, bank tarzi oturma yerlerinin arasina sikistirmis bir iki karton - artik nereden bulduysa - hemsireler de anlamislar herhalde halini, yastik yorgan vermisler, yasini yukarida kestirmeye calistigimiz ablanin surat ifadesine gore olan yasi, abartmiyorum 60 a yaklasmis, o kadar cokmus, hep yerlere bakiyor...
    
    iste boyle bir kisa olaydan sonra, ben de uludag universitesi nde okuyup da, her gun dedemin durumunu ogrenmek icin, ziyarete geldigim birgun, yine diger bas rolu paylasan ve de mekaniklesmedigi belli olan doktor bana, dedemin vehametini anlatirken ve de tam ikinci ameliyat icin bir kagit imzalatacakken, o ablanin kocasinin aniden fenalastigi haberi geldi; girdi iki dakika icer, hemen ablayi cagirdi ve - aslinda olanlari yavas yavas soyler gibi -
    
    - abla, kocan fenalasti, simdi mudahele edicem ! dedi, oyle ki, doktorla abla arasindaki iliski doktor refakatci iliskisinden cok abla - kardes gibiydi, ben yogun bakim kapisinin onunde, yanimda kim bilir kac olunun tasindigi mechul olan bos bir sedye, ve hemen onumde abla. neyse efendim, bu doktor abimiz, ellerine o anda eldivenlerini filan gecirdi, kafasina da ilk defa gordugum beyaz bir bone gecirdi, ama digerlerinden farkliydi; onlugu de beyazdi. neyse, doktor iceri girdi, baska hastalarin da yakinlari var, teselli etmeye calisiyoruz, * adam bana da, "ikinci kez deden ameliyat olacak" dedigi icin ben de tedirginim, biraz dolasmistim o anda, sonra yine, ablaya ilk haber verdigi yere geldim, kapi acildi ve de doktor aslinda surpriz son olmasa da, az once kar beyaz olan, ve simdi kan parcalariyla bezenmis eldivenleriyle cikti kapidan, ve kadina cuk diye ama, sut dokmus kedi capinda, boynunu bukerek;
    
    - basin sagolsun abla, abiyi kaybettik. dedi, ki o an ne anlatilir ne de bir yere sigdirilabilir; kelimeler kifayetsiz kalir, o ablanin o anki surat ifadesini hicbir sekilde unutmak da mumkun degildir. benim bile o anda, tuylerim diken diken olmustu ki, gozlerim doldu aniden, teselli etmeye calistik, ama yere dondurmasi dusen cocugu teselli etmiyoruz...
    
    iste boyle olaylarin kim bilir kac defa yasandigi yerlerdir yogun bakim, sonra da yine bir kisi daha olmustu, benden yasca buyuk olan ogluna bas sagligi dilerken, kisa bir muhabbet kurmus, ben de "dede"min yattigini soylemistim, ardindan da,
    
    - buraya giren sag cikmaz kardes ! demis, "hade len, babasi oldu, ona veriyorum ama benim dedem cikacak" demistim "sag - canli kanli" diye. maalesef ki, abiyi hakli cikardi dedem. ama iste boyle bir yerdir yogun bakim, oldurmeyen allah oldurmez derler, ama olum ani disinda gormeyecegimiz azrail her an oradadir.
    #2958494 (faidelibilgi, 06.02.2008 02:41)
14. her girenin değil belki ama birçoğunun sağ çıktığı yerdir.
    #2958514 (havada bulut, 06.02.2008 02:46)