yitirilmis ne varsa 

1. Çirkin çiçeklerle dolu katil bahçelerinde dolaştım
   dalgındım
   bıçak sırtı yaşamalarım
   penceresizliğim
   ve öksüz düşlerim vardı ceplerimde
   uğultusuzluğumu özlemiştim
   hala bir ceylan ağlıyordu içimde
   hiç yoktan vurulan
   
   senin şehirlerin uyurken
   benim gözlerimi bıçakladılar
   kör bir balıkçıyım şimdi
   görmediğim vapurlara el sallıyorum
   rüyalarım da yaşlanmıyor
   
   kaybolan eylül gemilerimi
   sonbahar sesimle çağırsam gelir mi
   ah vurulası yüreğim
   süpüremedin kapından yalnızlığı
   örselenmiş paslı yüreğim
   
   ellerim yumuk
   orman karanlıkları omuzlarımda
   ve ardından ağlayan
   ezgisiz türkülerdi gözlerim
   senin gözlerinin pusuna saklanıp
   senden kalan bu yıkıntılar arasında
   bizi büyüten ellerini aradım
   öpülesi ellerini
   
   susuşlara prangalı dil
   kanlı düşler kuyusunda
   ölüm çığlıkları atabilir
   
   gözyaşı göllerinde durulanmalar vaktinden geliyorum
   sonunu hep unuttuğum
   dilsiz şarkılarım vardı
   ağlatan inleten
   şimdi
   o şarkılar beni unuttu
   
   yıkık kentler konuşmaz bilirim
   cam kırıkları ve kırık dallar var
   incinen yüreğimin yaralarında
   ve bilir misin
   güller hiç uyanmaz bu vadide
   gözlerin düşer aklıma
   an gelir şavkın vurur yüzüme
   o zaman vakit ölüm olur dudağımda
   kaçsam yakama yapışır gözlerin
   
   yılları ve yolları ödünç aldım
   yastığımdaki çukura dolan korkulu geceden
   düş düşkünü çocukluğumu çalmış namlı sevdalılar
   üstüne üstlük sensizim
   yani gölgesiz dolaşıyorum
   artık intiharlar da öldürmez beni
   yüreğimde konaklayan hüzünler
   senden gelir
   
   al
   dün gece seninle yoğurdum bu şiiri
   ekmek buğusu mübarekliğinde
   sıcacık
   nasıl olsa sana çıkmayan yol yok
   kaybolabilirim kuytularda
   dalıp dalıp giderim başka diyarlara
   bir gün dönmeyiveririm
   
   ama sen
   yine de biriktir göz yalarını
   belki bir gün
   tutuşturur seni bensizlik
   belki bir gün
   sen de beni ağlarsın
   
   hoyratım benim
   şafaklar düşmüş alnına
   kırlangıçlar uçmuş koynuna
   bak hala aynı şarkıda irkiliyoruz
   
   bu aşkın adresi dursun sende
   kelepçeli kuşlar
   yuva kurmadan gözlerimize
   belki geri döneriz
   ve geri veririz birbirimize
   
   yitirilmiş ne varsa.
   
   kahraman tazeoğlu
   #3840049 (ebeda, 19.08.2008 16:32)