yeniden dogmak 

1. hayata yeniden başlamak, en beyazından yeni bir sayfa açmak, hayat tam bitti derken, yeni umutlarla hayata sarılmak, yeniden hayata merhaba demek, yenilenmek, tazelenmek.
   (asiti kaçmış kola, 26.05.2006 22:57)
2. aklında tadılamamış saatlerin izi kalmış; üzerindeyse olunamamış kişilerin ağırlığıyla yaşayan her insanın hayatında en azından bir dönem yoğun bir şekilde arzuladığı hayata yeniden başlama tutkusu. ütopyadır bu çoğunlukla, hayaldir. çünkü alışkanlıklar yerleşmiştir günlere, akıldaysa, "değiştirmeye, yeniden başlamaya çalıştığında ne oldu hatırlıyorsun" diye konuşan pis bir sırıtışın sesi. insanın her gün yeniden doğduğu, her güne beyaz bir sayfa ile başladığı ise kuyruklu bir yalandır. kuyrukludur, çünkü dünden kalma konuşmalar geziniyordur kulaklarında. kuyrukludur, çünkü unutmak sanıldığının aksine o kadar da kolay değildir. her daim tatlı bir fikirdir günün birinde yeniden sıfırdan başlayabileceğini düşünmek.*
   (mikserde yuzen balik, 13.09.2006 03:07 ~ 05:18)
3. belirli hazırlıklar gerektiren doğum.
   
   susmak gibi bir şeydir önce; düpedüz susmak; bir kabuğa girmek ve o kabukta temizlenmeyi beklemek; izlemek, izlemek, sadece izlemek... tırtılın ölüm dediğine kelebek demek...
   
   ulan, madem ki batmış bu dünya, hiçbir şeyi, hem de hiçbir şeyi eskisi gibi yapmamak her şeyden önce; fırlayarak kalkabilmek bir gün yataktan; hem de o hiç beklenmeyen günde, fırlayarak kalkabilmek... evet, eskisi gibi yapmamak her şeyden önce; çıkmak caddelere; yürümek, yürümek, yürümek. şu yaz bitmeden bir dondurma al kendine be!
   
   hiç gitmediğin mahallelere gitmek, hiç tanımadığın amcalarla ve teyzelerle konuşmak, top oynamak eskisi gibi, çocukların arasına dalmak yine; dokunmak, dokunmak, dokunabilmek...
   
   bir pusu kaldırmaktır gözden; bir pusu kaldırmaktır renkten. ışık ki aslında hep parlar biz olsak da, olmasak da... unutmaktır eskisini, bırakmaktır tasaları. madem ki üç günlük, kendini yiyip bitirdiğine ne değer? en ufak şeyde su koyvermemektir; ağlamayı aklının ucuna bile getirmeden; gülmek, gülmek ve gülmek...
   (benden yazar olmaz, 13.09.2006 05:18 ~ 05:24)
4. her sabah sağ salim uyanabilmiş olmaktır. insan hayatında ki her gün yeni bir doguştur. Eski hatalarını tekrarlamama yetisinin elinde olduğu yeni bir doğuş.
   (BlindGuardian, 13.09.2006 08:22)
5. kendini yeniden yine iyi hissetmek için bir sebep bulmak ve böylece tekrar varolduğunu hissetmek. bir nevi kişinin kendini daha iyi hissettirme politikası.
   (fayaka, 13.09.2006 10:20 ~ 10:26)
6. korksanızda o an gelir işte..kabuslar artık sonsuza kadar bitecektir belki..belki hayaller de bitecektir o göz açılmazsa eğer..çünkü açılmazsa asla yeniden uyanışlar ve uyumalar olmayacaktır..bir sedye vardır bir de beyaz bir çarşaf üzerinizde..yüreğiniz isyanlarla dolu olsa da kimseye anlatamazsınız o an.sadece elinizi tutan, tutamasa bile uzaklardan sesinizle yetinenlere iyi görünmek zorundasınzdır..insan sadece kendi hayatını yaşayamıyorkii..kimse sizi yalnız bırakmak istemez o an..daha çok daha sıkı tutarlar elinizi..sanki sıkı tutunca gitmeyekmişsiniz gibi..parmaklarınız buz
   gibi olur kan gitmemeye başlar..uyuşur elleriniz..hem insanların sevgisini hissetmekten hem de ya "yeniden doğmak" olmazsa diye dolar gözler..hem korkudan hem sevinçten..kolunuza sayamadığınız kadar iğne ve ilaç girip uyuturlarken sizi kendinizi ordakilere emanet etmekten başka şansınız yoktur..ve son bir bakışınızı hatırlatır elinizi hiç bırakmayan dostunuzun söylediği..yeniden doğmalıyım der gibiydin gözlerin kapanırken..öyle masum öyle savunmasız..devamında tanrıya minnettar kalınacak bir istektir bu..
   (miracle, 01.12.2007 14:48 ~ 14:53)
7. kabuğu kırmanın zamanı gelmiştir. taktığınız onlarca maskeyi çıkartıp atma, hatta yakma zamanıdır. çevrenizdekilere onları yeni yeni tanıyormuşcasına uzak durabilirsiniz bir an. hatta onlar buna anlam veremezler bile. ama siz bilirsiniz ki kabuğunuz çatlamış, gün ışığına çıkma zamanınız çoktan gelmiştir. az ama öz, sade ama yalansız bir hayata başlarsınız. unutmazsınız ki o anı kurtarmak için söylediğiniz tek yalan bir gün gelecek en güzel anların, anıların sonu olacaktır. kulağınıza küpe olur kabuğunuza çekilmeden önce yaptığınız hatalar ve sonuçları. "işte ben" cümlesi eşliğinde derin bir nefes alırsınız ağırlığın vermiş olduğu etkilerden kurtularak. güneş hiç o kadar pırıltılı gelmemiştir uzun zamandır, en güzel mavi gökyüzündedir şimdi. yeniden merhaba dersiniz hayata, içiniz kıpır kıpır.
   (gonulcelen, 03.02.2008 14:19)