yasamin oznesi degil nesnesi olmak 

1. bir modern zamanlar edilgenliği. ruhani bakımdan da sömürülme emaresi. acı...
   #951842 (cryptic, 05.12.2006 03:37)
2. televizyon dizileriyle kafayı bozmuş cool insanımıza atılan tokattır.
   (bkz: dunyayi kendi ekseni etrafinda donuyor sanmak)
   #951848 (sehir zorbasi, 05.12.2006 03:40)
3. varolmak yerine varolunmaktır.
   #951877 (calderon de la barca, 05.12.2006 03:52)
4. özne-nesne-yaşam.
   
   adeta bir çocuk bahçesinde, üzerinde cıss! lar yazan oyuncaklarla dolu bir havuzda etrafına korkuyla bakan çocuklar gibiyiz.
   
   kavramlar, algılar. hepsi zayıf duyularımız üzerine inşa edilen zayıf düşüncelerden ibaret hisler üzerine kurulu. hormonların canı sıkıldığında kusuyor, hoşnut olduklarında boşalıyoruz.
   
   sistem var oturmuş.
   
   yeğ tutmak niye? isteyen özne olsun isteyen nesne. isteyen yaşasın, isteyen yaşatsın, yaşatılsın.
   
   ateşleri kim söndüyor?
   #951897 (bl, 05.12.2006 04:02)
5. iyelik ekleri alınca yaşamın renkleri, kendini sadece kendi gözünden görmeyi bırakıp, öznel davranış biçimlerinden kendini soyutluyorsun önce. şöyle ki; bi süre sonra yaşam seni yönetmeye başlıyor (kimi?seni?ahanda belirtili nesne), sen ona ayak uydurmak zorunda kalıyorsun. Yani saatler senin planladığın zamanlarda çalmıyor hiç,otobüsler senin saatlerine göre hareket etmiyor,radyolar senin sevdiğin şarkıları çalmıyor ve hep yanlış şeritten takip ediyorsun yaşamı. evet, sen takip ediyorsun, nesne oldun bir kere. işi yapan kim?sen değilsin işte. özne yaşam burda.seni dolaylı tümleçlerde bırakıp,sen onca tükenmişliğe katlanamazken o seni çoktan zarflayıp postalıyor aklının ucundan bile geçmeyecek bi yerlere. bi sabah bi telefon çalıyor mesela, dersaneden hocan arıyor,öss sonuçları açıklanmış, 21. tercihine sürüldüğünü söylüyor, nokta nokta dağılıyorsun yere, çoktan pulunu bile yapıştırmış işte, postalanıyorsun 3 kuruşa.
   Gibi bişeyler...
   #951921 (endless, 05.12.2006 04:12 ~ 04:38)
6. farkında olarak.
   bilerek,
   isteyerek,
   keske demeden ise;
   katıldıgım bir onerme.
   
   ama tum bunlar bir ise'ye baglı.
   ne feci!
   hayat bazen insana bir bardagın altında kalmıs,
   gizlice bakakalmıs gibi hissetmemizi saglıyor.
   
   burda da bir sartlanma var,
   pavlovun kopegi gibi.
   kopek miyiz biz?
   #1180093 (kabaktadi, 20.01.2007 13:47)