yasamin kendisidir ask 

1. atilla birkiye'nin kasım 2000'de assos yayinlari'ndan çıkan kitabı...
   
   --spoiler--
   Yıllar yılları kovaladı, dünyanın en güzel diliyle, ana dilimle yazdım; kendimi birden denemenin engin sularında buldum, varoluşumu anladım; acemi dizelerim, ilkgençlik aşklarımdı.
   
   Zaman geldi, dünyaya da küstüm, istanbul'a da küstüm, denemeye bile küstüm; tüm kapılarımı tüm pencerelerimi kapadım, bir serçe bile giremezdi içeri; ama hiçbir zaman, kişisel tarihimde aşka küsmedim, çünkü:
   
   Yaşamın kendisidir, aşk... *
   --spoiler--
   
   --spoiler--
   Evet, oysa mehtap diye bakıyorsak gecenin lacivert karanlığının ortasındaki parıldayana, dolunayı görme şansımız varsa ayda en az bir kez; ve en önemlisi yüreğimiz duygu titreşimleriyle dolduğunda dokunabiliyorsak insanı kendine çeken o büyülü yuvarlaklığa, kim söz edebilir aşkın zamansızlığından ya da aşkın kötü bir kafiye olduğundan...
   Kafiyelere hep gereksinim vardır; her ne kadar eskiseler de. Yeri geldiğinde, yarım bir kafiye bile çarpan bir yüreği, bir ırmağın gürül gürül akışını, hanımelinin kokusunu, bir nilüferin mucizesini, kırmızı bir gülün tutkusunu anlatmaya yeter...
   --spoiler--
   #1772969 (fatal, 15.06.2007 19:15)
2. acı çekmekse aşk, evet ta kendisidir.
   #2656378 (sadik 2 dost 1 hayat 1 olum, 03.12.2007 01:13)
3. yok öyle bir şey aslaında.kafamızdaki bir kurgudur aşk.
   #2656468 (jeandarc, 03.12.2007 01:42)