yasamin en guzel caglari 

1. bebeklik: hiçbir şeyin farkında olunmadan sadece içtenlikle kahkaha atılan, hatta kahkahanın bile dozunu kaçırsa kimsenin edep dersi vermeyeceği dönem.
   
   çocukluk: kötülüklerin ve kötü şeylerin henüz bilinmediği, her yüzü gülenin sevdiğini sandığı için sürekli içten içe sadece sevgi büyütülen, sorumluluktan düşük, zevkli bir dönem.
   
   orta yaş: insanın ruh halinin artık durgunluklara çekildiği, ve orta yaştaki bir insanın hayatının da zaten sıradanlıkla dolu olduğu, bu nedenle bu sıradanlıkları severek onların tadına varabildiği dönem.
   
   ama ergenlik, her şeyden anlamsızca şikayetler ederek kişinin kendi kimliğini arayış savaşları, ve gençlik ise, içinde var olmak istediği çılgın ve arzular dolu hayatın aksine yaşına oranla dar kalıplara sokulmuş bir kişinin çalışıyorsa üniversiteye, üniversitedeyse liseye özlem duyduğu sıkıntılı yaşlardır.
   
   yani yaşamın en güzel çağları; hangi ruh halinde olmak istiyorsan önüne hiçbir engel çıkmadan o ruh haline kavuşabildiğin anlarıdır.
   #3688935 (yenidunya atlasi, 19.07.2008 21:53)