yasadigin evden ayrilma vaktinin gelmesi 

1. içinden bir parçanın söküldüğünü hissettiğin andır. ev arkadaşından ayrıldığına mı, hayattaki kendine ait tek şeyden kopacağına mı, bir daha böyle bir fırsatı yakalayamayacağına mı yanarsın? öylece kalakalır beynini tırmalarsın. gözünün önünden bir bir geçer. eve ilk adımını attığın an, ev arkadaşınla ilk sohbetin, ilk içişlerin, ilk dansedişlerin ve hatta ilk kavgaların. özlem ne acıymış! özleyeceğini bilmek, bilerek gidivermek ne zormuş ...
   #2232634 (no name, 31.08.2007 00:18)
2. hazin bir ayrılık durumudur.
   #2232648 (kumralada, 31.08.2007 00:20)
3. çoğu kişi için evlenmek olduğundan çoğu zaman yaşattığı burukluğun yanında hoş bir heyecan da barındıran an.
   #2232663 (fehimsiz ekmek, 31.08.2007 00:21)
4. insanin en zor anlarindan biridir, ayrilmak zorundasindir, ama istemezsin. en sevdigin dostlarindan birini birakmak gibidir, hayatini paylastigin evden ayrilmak. zira, anilarin vardir, iyi-kotu. kendini paylasmissindir o odalarla. eger, o evde bir daha yasayamayacagini biliyorsan, bircok seyle ve kisiyle vedalasmaktan daha huzunludur o bos duvarlarla vedalasmak, anahtarini bahcedeki sandigin altina birakmak..
   #2232693 (carrie, 31.08.2007 00:25)
5. şu andan ıtıbaren 1 gün sonra başıma gelecek olaydır. tarifsizdir. belki çok klasiktir ama yaşamadan bilinemez gerçekten.son hafta evde dolaşırken her köşesinde farklı bir anınız canlanır. koridorlarda 5 yıl önceki halinizi görürsünüz ya da odalarında kutladığınız son doğumgününüzü. aynaya bakınca 3 yıl önce yine aynı yerde kendinize baktığınız günü bile hatırlarsınız. fonda kazım koyuncu söyler sanki: 'gidiyorum'
   #2232799 (anyon, 31.08.2007 00:43)