yas ilerledikce dunyanin goze baska gelmesi 

1. yaş ilerler durmaz yerinde zira ;
   
   doğarız, dört-beş senede ne kadar şey öğreniriz öğrenmeyiz tartışılır ki öğrenmenin en yoğun yaşanılan anları bu zamanlardır. okula başlarız ilkokul-ortaokul-lise-üniversite-belki tekrar üniversite... uzar gider hayatın 20 senesi okumakla geçmiştir bile... artık sıkılırsın okumaktan yeter artııık yakınmaları en çok bu vakitlerde duyulur çünkü en damarlarındaki kanın en deli aktığı vakittir.
   
   iş hayatına atılırız. belki karizmatik belki sıradan belkide hiç beklenmedik ani bir girişle işe başlarız... varsın sigorta primlerin ödensin sen emekli ol yeterki aklında başka ne vardır ki ??? çalışır... çalışır... çalışırız... artık 20 sendende uzun bir süredir çalışıyoruzdur ve aynı okul yıllarındaki gibi sıkılırız derken emeklilik gelir kapıya...
   
   emekli oluruz belki dünyaya getirdiğimiz bir varlığın iyi şartlarda yetiştirmeye tüm zamanımız ayırırız belkide bizden varolanın var ettiği torunumuzla uğraşır gideriz... artık beklediğimiz şey ne mezun olmak nede emekliliktir hayatın üçte ikisi bitmiş en güzel yerinde rafa kalkmıştır artık beklenen şey ölümdür...
   
   bu bugün böyledir yarında böyle olacaktır ölüm ne zaman gelir bilinmez ama bize düşen her saniyeye farklı bakabilme yetisini kendimize geç kalmadan kazandırmaktır. yoksa tüm rutinliğiyle bir sayfaya sığacak bir hayat yaşamış-bitmiştir... *
   #1474564 (deeplomatt, 31.03.2007 04:59)
2. hayatin ilk devrelerinde hayat kişiye cesitli suprizler sunan ruya gibidir. ama kişi yaslandikca bu hayat denen olgunun sadece yeksenak olarak dönen dolap oldugunu farkeder.
   günes dogar günes batar,
   
   mevsim hazan iken mevsim bahar olur,
   
   mevsim bahar iken hazan olur.
   
   bir yaprak döner döner durur.
   
   hep biribirini tekrar eden bir döngüdür bu.
   
   ha arada reklamlar olur onlar ayri meseledir ama
   
   o film gene de devam.
   
   koltuklar rahatsiz filim kelek
   
   sinema bogucu.
   
   ilk basta entresan gelir ama
   
   sonucta bezdirici atraksiyondur yasamak.
   
   yeksenaktir çünkü.
   
   kişi kendini sarhos edemiyorsa hele
   
   vah ki vahvahlar olsun ona.
   
   binaeylehen,
   
   hayat tekrarlardan ibarettir ve gerisi teferuattir.
   #1474586 (mulayim, 31.03.2007 05:12)