yalnizliga sarilmak 

1. bugün cumartesi değil ama ben cumartesindeyim bugün... bir bayram arefesi masamdaki şekerleri buraya taşıyan... biraz da usanç, izmaritlerimi tablaya yığdıran... bugün canım hiçbir şey yapmak istemiyor... bir şeyler düşündüğümde de çok şey istiyor... orhan veli nin dediğini yapıp, "böcekler gibi arzulara mı sığınayım" sadece... evet şimdi ben bir gregor samsa yım ve arzu ediyorum:
   
   ...............................
   
   apak yüzünden soğurdum serin dokunuşları... sabahların buharlı camlarında uzun uzadıya anlatılmıştı gece... dışardan okunmuyordu sözcükler, içine girilmeliydi kelimelerin... "ellerimle silip, akıtıyorum suyunu hikayemizin", soluyor güneşin bakışları... sendin oysa adınla şarkılar mırıldandığım, güneş gülüşlü sabahlara... sana yazdığım her şeyin bir hikayesi vardı içimde, her cümlenin bir yanık izi, taş duvarlarımdan sökülen... yüzünü düşünmüşlüğüm vardı tüm yüzleri gölgenden azad edip...
   
   ...............................
   
   sabah erken kalkışlarımın sevinciydin, yazılarıma değen baş(ka)lık tohumu... seni en çok ben anla(t)mak istiyordum, en çok ben tanım(lam)ak... susuşlarını hırpalamadan durmak istiyordum kenar mahallende... dalına kurulu bir salıncakta öylece kalmak istiyordum, sallanmasam da olurdu ayaklarım yerden kesilsin yeter... -di'li geçmiş zamanları, geniş zamana yaymak istiyordum... yoktu seni geçmişime götürecek bir cümle... her şey ileriye bakıyordu, zaman bir yumaktı gelecekten sarılı sıkı sıkı tutuyordum avuçlarımda... dudakların gamzeliyordu yanaklarımı, en çok da içim gülüyordu sana... bir de yabaniliğin vardı, kendini bulamayışın hiçbir melcede... istediğin limanlar hep doldurulmuştu önceden, dışarda kalışın vardı kendinden... ama olsundu bana, olsun... hangimizin limanı portatif değildi, hangimiz sığ(ın)abiliyorduk ki bir kişinin içine tıka basa?... belki de bu yüzdendi sana sarılışım içimden, ben sana sığ(ın)mıştım çünkü...
   #3514706 (philantia, 09.06.2008 13:11)
2. sabahtan akşama dek gürültü, kargaşa içerisinde ayakta kalmaya çalışan insanın son çaresidir. yalnızlık güvenli bir limadır. insan ne zaman kalabalıklardan bunalsa gemisini yalnızlık limanına çeker.
   #3514717 (abberline, 09.06.2008 13:16)
3. yanlızlığım; kopmayacak bir dal seninkisi. gittiğinde kapıyı hep açık bulabileceğim kocaman bir yüreğin var. yanlızlığım, yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin. içine bir çok kez düştüğüm, senden çok kez kaçıp başka hayallere daldığım, iltica talebimin her yüzüme fırlatılışında dönüp ağladığım sırdaşımsın.
   #3514732 (cikomatik, 09.06.2008 13:19 ~ 29.06.2008 17:59)
4. depresif bir hale geçişin ilk merhalesi istek olduğundan, içinde fazlaca ikametin kronik depresyona neden olabileceği hadise. insanlar kaçış ertesi bu haneye sığınırlar. iç hesaplaşmalar esnasında ses seda yok sandıkları bu hanede o gürültülü yalnızlığı yaşarlar. uzlet tek başına nedensiz vuku bulduğunda nirvanayı vadeder oysa.
   #3514784 (word stacking, 09.06.2008 13:28)