yalniziz 

1. peyami safanın, en olgun döneminin eseri... arada kalan insanların hayatlarından kesitler sunarken okuyucunun tüylerini ürperten ruhi tahlillerinden de vazgeçmediği romanı
   "kalbin bütün meseleleri yalnız kalbde halledilir. çünkü bir hissin hakkından ancak başka bir his gelir. ümitsiz bir aşkın panzehiri nefrettir"
   #55880 (farabi, 06.02.2006 16:27 ~ 16:33)
2. ütopikbir romandır.
   #142049 (hasnicktir, 31.03.2006 18:35)
3. oha dedirten romandır.
   #712659 (ranger65, 08.10.2006 22:39)
4. romandaki ana karakter, telepati yoluyla, yanarak ölen sevgilisinin kül kokusunu duyar; ki bu durum yüreklere bir acı serper...okunası romandır bu yönüyle.
   #1157853 (pinhan, 15.01.2007 14:21)
5. tüm insanlar yalnız doğar, yalnız büyür ve yalnız ölürler.
   (bkz: derin kelam etmek)
   peyami safa'nın aşmış romanıdır. romanda ana karakterin ütopyasından bahsedilir (bkz: simeranya). sonu ise kopuktur. tavsiye edilir. hatunun sigarasını yakarken önce perdeleri, sonra kendini tutuşturmasını akla kazır.
   #1245819 (kopekolduren, 02.02.2007 03:39 ~ 04:07)
6. peyami safa nın yine muhteşem romanlarından biridir.sevimli, fakat sadisttir istihza. öperken ısırır. bazan da koparacak kadar.
   #1314212 (criminal, 17.02.2007 01:20)
7. bir peyami safa romanının ismi.
   Dünyada bir çok dile tercüme edilmiştir. Harvard üniversitesi tarafından evrensel kültür mirasları olarak değerlindirilmektdir.
   Olay ve mekan tasvirine sıkışmış türk romancılığında, muhteşem ruh tasvirleriyle çığır açmış peyami safanın ustalığna hayran olunan defalarca okunacak bir romandır.
   ünlü fransız düşünür Jean Baudrillard, insana dair argümanlarımı gözden geçirmem için beni uyandıran kitap demiştir. Ayrıca 2005 yılında japonyada verdiği bir seminer sırasında yanlızız eserinden uzun uzun bahsetmiş ve bu romanı okumadan insan üzerine konuşmayın demiştir.
   yirminci yüzyılın en saygın entelektüelleri arasında gösterilen Amerikalı düşünür Noam Chomsky yanlızız romanı için;
   keşke dostoyevski okuyabilseydi ama hayat herzaman mükemmel değildir demiştir.
   
   Her cümlesi makış nakış işlenmiş, peyami safa gibi bir dehanın ustalığı önünde şapka çıkarılacak ve muhteşem finaliyle okuyanı derinden etkileyen bir şaheserdir. Dünyada kıymeti fazlasıyla bilinen, türkiyede hala bir çok insanın okumadığı bilgelik ve insan sevgisi kitabı.
   #2077860 (Mendakkadukka, 06.08.2007 01:40 ~ 01:41)
8. "iki tarafta da arzuyu gurura hesap vermeye çağıran iç muhasebe anları olmasaydı, kendi kendini yiyen aşkın işkenceleri ne kadar azalırdı."
   *
   #2462730 (hefeweizen, 12.10.2007 22:19)
9. "kendi kendimden nefretimin çerçevelediği ve çirkinleştirdiği bir dünyada yalnızım" roman karakteri meral in intihar notu.
   burada bahsedilen; süper ego da dediğimiz sosyal ben in, içgüdü ve refleksleri yöneten biyolojik ben den olan nefreti. nedeni ise biyolojik ben in etkisinden tam olarak kurtulamaması ve kendisini özgür hissedememesinin verdiği iğrenme duygusu. romana göre bunalımların ve intiharların nedeni bu iki ben arasındaki çatışma ve "kendini" öldürme isteğinin ardında yatan neden de bu.
   
   velhasıl; insan psikolojisini çok iyi çözümlemiş, akıcı ve felsefeyle ilgili olanlar için de oldukça zevkli bir roman.
   #2640364 (anlamli tahsin, 28.11.2007 18:39)
10. bu güzel romanda bulduğum bir kusur, şimdi ismini hatırlayamadğım erkek karakterin,yıllar önce okumuştum romanı,evinin yanışı ya da intahar eden bir akrabasını görmeye giderken(ikisinden biri, gene tam hatırlayamıyorum) arabada olanca sakinliğiyle yaptığı felsefi yorumlardır. Evi yanan ya da yeğeni intahar etmiş bir insan olay mekanına giderken bu derece soğuk kanlı olup. Bu tip tahliller yapamaz.
    işte bu baş eserden hatırladığım tek kusur budur.
    peyami safa= yerli dostoyevski
    #2640420 (terbiyesiz, 28.11.2007 19:00)
11. çok güzel kitaptır, hayatımdaki yeri de büyüktür amma velakin peyami safa'ya şunu sormak isteğiyle yandım tutuştum kitabı okurken..peyami safa'nın kendi ağzından konuşturduğu ütopya (bkz: simeranya) yaratıcak kadar müthiş , mükemmel görünümlü bi kişi var kitapta..herkesi sakinleştiren telepatisi kuvvetli , bütün fikir akımlarını sindirmiş , huzuru bulmuş biri..ve sürekli aşık olduğu bi kızı düzeltmeye çalışıyor..hatta sonunda kız onun gözünde yoldan çıkmış , yollu olmuş bi kız oluyo ve ondan yüksek değerleri uğruna vazgeçiyor..kız da * adeta yaptıklarının cezasını çekercesine kendini kazara yakıyor ve ölüyor..şimdi soruma gelince: nasıl oluyor da bu kadar bilgili kültürlü bi adam kendisinin yarı yaşında bi kıza aşık oluyor..hatta o kızın annesi de bi zamanlar bu adamın metresiyken..diyeceksiniz ki , işte burda üstad aşk hariç her şeyin mantıkla açıklanabileceğini göstermiş böyle de müthiş bi ders vermek istemiş ki ben de öyle düşündüm başta..vay be dedim , koca adam onca dünyayı dolaşsın yeni eğitim modelleri bulsun , thomas moore misali ütopyalar yaratsın hem de aşkın tanımlanamaz olduğundan dem vursun..ama ikinci kere okurken , baktım ki her 10 sayfada bi meraL'a öğütler verirken kendisi aşkın tanımını yapmış..işte o an ikiyüzlü bi karakter gibi geldi kitaptaki bana..şu çok güzel konuşan ,fikir kolajı terzileri gibi olan ama yaptıklarını uygulamaya gelince bunu becremeyen biri gibi..ama belki de peyami safa burda da hiç bi insan mükemmel değildir, bak adam o kadar müthişimübermenschim sandı kendini ama kızı tavlayamayınca kudurdu zaaflı yaratıklarızvesselamdemeye çalıştı kim bilir..
    #2724380 (hefeweizen, 21.12.2007 06:00 ~ 06:01)
12. peyami safa'nın ne kadar büyük bir romancı olduğunu, karakter tahlillerindeki başarısını, cümle seçimindeki özenini gördüğümüz şaheseri. herkes hayatında bir kez olsun okumalıdır. içinde insanı derinden etkiliyen, yaralayan, mutlu eden, heyecanlandıran o kadar çok yeri vardır ki.
    
    romanın başlarında, Samim'in simeranya anılarını yazdığı günlüğü karıştırılırken, sevgilisinin gözlerini anlattığı bölüm gibi ...
    
    "Gözleri, gözleri... onu doğduğu günden evvelki benliğime sıkı sıkı bağlayan, en yakın akrabadan daha yakın bir kan münasebetini kat kat aşan ve ruhlarımızın beraberliği hissini bir anda uyandıran bakışlarında kendimi ne kadar çok buluyorum."
    #3193947 (zero95, 26.03.2008 21:22 ~ 21:39)
13. peyami safa'nın gözümde devleştiği şaheseri.
    hele kitabın son sayfasında muazzam bir teknikle hikayeden sıyrılıp kendi kitabının , hayatın , yaşamın , her şeyin özetini veren bir ithafı vardır ki derin düşüncelere daldırır , hayran bırakır.*
    işte o ithaf:
    ey insan!bu kitabı sana ithaf ediyorum.başının üstünden büyük bir rüzgar geçiyor.yalancı bir fecirle başlayan asır kararıyor ve sana tek ümit ışığı olarak en kuvvetli kaynağı uranyumda değil , senin ruhunda sıkışmış maddeden koparak çıkardığın korkunç tahrip aletinin patlayışından yükselecek alevi bekletiyor.
    ey bahtsız!tarihinin hiç bir devrinde kendine bu kadar yabancı , bu kadar hayran ve düşman olmadın.laboratuarında aradığın , incelediğin , oyduğun , dibine indiğin , sırrını deştiğin her şey arasında yalnız ruhun yok.onu beyin hücrelerinin bir üfürüğü sanmakla başlayan müthiş gafletin otuz yıl içinde gördüğün iki muazzam dünya harbinin kan ve gözyaşı çağlayanlarında en büyük dersi arayan gözlerine bir körlük perdesi indirdi.bırak şu maddeyi , boğ şu ölçü dehanı , doy şu fizik ve matematik tecessüsüne , kov şu kemiyet fikrini , dal kendi içine , koş kendi kendinin peşinden , bul onu , bul kendini , bul ruhunu , bul , sev , bil , an , gör , kendi içinde gör allah'ını.kendine dön , kendine bak , kendine gel.aptalca bir konfor aşkından doğduğu halde her biri daha korkunç bir dünya harbi hazırlayan teknik mucizelerinin yanında , senin iç zıtlıklarını elemeye yarayacak ve seni kendi kendinle boğuşmaktan kurtaracak ruh mucizelerini ara.inan manevilere ve mukaddeslere , inan! onlar hakkında bu kadar küçükçe düşünmekten utan! her sezilen derinliğin ifşa ettiklerini düşünmekten bile seni alıkoyan tabiatçı metodlarını fırlat ve bitlenmiş elbiseler gibi at.ortaçağ papazında haklı olarak ayıpladığın dar kafalılığın anlayış sınırlarını daha fazla darlaştıran beş duyu idrakinin kapalı dünyası içinde kalma :
    
    arşı geç , ferşi atla , sidreyi aş,
    gör ne var maverada ibrethiz.
    #4200055 (dominique, 07.11.2008 22:45 ~ 22:46)
14. ruh çözümlemeleriyle dolu başyapıt. okudugumda beni gercekten degistirdigini farkettigim tek eser.
    #4649430 (kuru pilav, 05.02.2009 16:51)
15. peyami safa'nın düşünce ve sanat gücünü aksettiren en olgun eserlerindendir.
    #4660430 (nukleermisilleme, 07.02.2009 11:29)
16. (bkz: bitmesinden üzüntü duyulan roman)
    #4726951 (yipranmissozluksayfalari, 19.02.2009 16:32)
17. insanlığı, materyalizmin kör çemberini kırmaya, kendini kaybettiği ruhunu bulmaya çağırmaktadır kitap. insanın bütün problemleri kendi ruhunu keşfedememesidir. Bunu yapabildiğimiz taktirde yaşamımız anlam kazanacaktır ana fikridir.
    #4803521 (linka, 04.03.2009 15:42)
18. yalnız başına yaşanan acı ve kaosların paylaşıldığında azalacağı gerçeğidir.
    #4878318 (linka, 18.03.2009 11:40)