wearing the inside out 

1. pink floyd un division bell albümünden bir parça. sözleri..
   
   "from morning to night i stayed out of sight
   didn't recognise i'd become
   no more than alive i'd barely survive
   in a word... overrun
   
   won't hear a sound (he's curled into the corner)
   from my mouth (but still the screen is flickering)
   i've spent too long (with and endless stream of garbage to)
   on the inside out (... curse the place)
   my skin is cold (in a sea of random images)
   to the human touch (the self-destructing animal)
   this bleeding heart's (waiting for the waves to break)
   not beating much
   
   i murmured a vow of silence and now
   i don't even hear when i think aloud
   extinguished by light i turn on the night
   wear its darkness with an empty smile
   
   i'm creeping back to life
   my nervous system all awry
   i'm wearing the inside out
   
   look at him now
   he's paler somehow
   but he's coming round
   he's starting to choke
   it's been so long since he spoke
   well he can have the words right from my mouth
   
   and with these words i can see
   clear through the clouds that covered me
   just give it time then speak my name
   now we can hear ourselves again
   
   i'm holding out (he's standing on the threshold)
   for the day (caught in fiery anger)
   when all the clouds (and hurled into the furnace he'll)
   have blown away (... curse the place)
   i'm with you now (he's torn in all directions)
   can speak your name (and still the screen is flickering)
   now we can hear (waiting for the flames to break)
   ourselves again"
   #1011266 (st27, 17.12.2006 15:07)
2. "i'm with you now (he's torn in all directions)
   can speak your name (and still the screen is flickering)
   now we can hear (waiting for the flames to break)
   ourselves again"
   
   division bell'in en iyilerindendir.
   
   diğeri için, (bkz: high hopes)
   #1955044 (bl, 17.07.2007 20:18)
3. richard wright'ın müzikal dehasını gösteren, waters sonrası pink floyd'un en güzel parçalarından biri.
   #2411990 (ciplak vatandas, 01.10.2007 20:46)
4. Rick Wright'ın seslendirmesiyle daha başında, beni benden almış, the division bell'in harika şarkılarından biri.
   #3428822 (indiana_jones, 21.05.2008 22:08)
5. saksafonun görüntüsünden olduğu kadar sesinden de tiksinen, buna ek olarak zenci gırtlağı denen şeyden nefret eden bir kimse olarak pek sevdiğim şarkı.
   
   ama o üçüne -david/rick/nick- diyeceklerim var, küfredecem zor tutuyorum kendimi şu an, lan roger grubu bırakmış gitmiş konsept konsept albümlerini yapıyor, siz kalmışsınız -artık- üç yaşlı adam, ne boka iki albümü de saksafon-zenci gırtlağı ile doldurdunuz? amına koyim hani meddle zamanı tadını yakalamayı düşünmüştünüz, ne yaptınız lan? bari düzgün dağılsaydınız, ühüh -diye düşündüren albüm, şarkı, albümler. dark side of the moon'da bile ben zor dayanıyorum zenci zenci gırtlaklara, düdükler iki sikik pink floyd albümünü hep bunlarla doldurdular. neyse ki rick'i de sesini de "çoak" severim, şarkıyı saksafonsuz ve zenci gırtlaksız yerlerini manuel olarak atlaya atlaya dinliyorum, kuşa dönüyor tabii, daha kötüsü yorucu oluyor.
   
   lan mesela iyice bakalım, bu zenci bokunu bu herifler roger hala grupta iken, the final cut zamanında da yediler. ben orada not now john'u seviyorum, ama zenci gırtlaksız bayılırdım ona bak. bence eğer işin içine bu kadınlar -gırtlak sahipleri- girmemiş olsaydı, şu an hala albüm çıkarıyor olurlardı. gül gibi şarkılar aslında hepsi lan. yazık.
   
   olamaz.. olmamalıydı bu!
   #3576271 (pyndemonium, 24.06.2008 08:22)