ve artik hukmu kalmayacak olumun 

1. Ve artık hükmü kalmayacak ölümün.
   Ölüler çırılçıplak birleşecek tek bir gövdede
   Yeldeki ve batı ayındaki adamla;
   Kemikleri ayıklanınca ve yitince arı kemikler
   Yıldızlar olacak dirseklerinde ve ayaklarında;
   Delirseler de uslu olacaklardır her zaman
   Batsalar da denize doğacaklardır yeni baştan;
   Sevenleri kaybolsa da sonrasız yaşayacaktır sevgi;
   Ve artık hükmü kalmayacak ölümün
   
   Ve artık hükmü kalmayacak ölümün.
   Kıvrımları altında denizin
   Yatacaklar upuzun ölmeksizin yelcene;
   Kıvranıp işkence aletleri üstünde
   Adaleleri çözülünceye dek
   Kayışla bağlasalar tekerleğe ezilmeyecekler
   Avuçlarında ikiye bölünecek inanç,
   Tek boynuzlu canavarlar yönetecek onları
   Yıpratamayacakları her şeyi o paramparça kıracak;
   Ve artık hükmü kalmayacak ölümün.
   
   Ve artık hükmü kalmayacak ölümün.
   Martılar ağlamayacak artık kulaklarına
   Dalgalar kırılmayacak gürültülerle deniz kıyılarında;
   Bir mayıs çiçeği soldu mu hiçbir çiçek
   Başkaldırmayacak vuruşlarına yağmurun;
   Çılgın ve ölü olsalar da çiviler gibi,
   Başları çekiç gibi vuracak papatyalara,
   Güneş batıncaya dek güneşte kırılacaklar,
   Ve artık hükmü kalmayacak ölümün.
   
   *
   #930870 (mulayim, 30.11.2006 17:54)