varlik 

1. yaşar nabi nayır*'ın varlık yayınevinden 1935 yılından beri çıkardığı kültür-edebiyat dergisi.
   #29126 (frozen hopes, 20.01.2006 17:17)
2. var olma durumu, mevcudiyet, yokluk karşıtı.
   #99506 (can, 04.03.2006 10:19)
3. mevcudiyet
   #423995 (tatasoy, 14.07.2006 04:50)
4. değerini anlamak için (bkz: yokluk)
   #574814 (the kene, 25.08.2006 02:59)
5. kafa çüken gereksiz felsefe konusu.
   #915091 (dirty, 27.11.2006 00:36)
6. kültür edebiyat dergileri arasında 74 yıldır varlığını sürdürebilen en köklü dergidir.
   http://www.varlik.com.tr
   #915114 (pafküf, 27.11.2006 00:39)
7. felsefenin bir konusu
   #915117 (xsentos, 27.11.2006 00:40)
8. (bkz: ontoloji) (bkz: descartes)
   #915133 (kerameti kendinden menkul, 27.11.2006 00:42)
9. "gerçeklik" ile kıyaslandığında birkaç beden büyük kalan terim. gerçeklik olsa olsa onun bir altkümesi olabilir, zira gerçeklikte karşılığı bulunmayan şeylerin de varolduğu iddia edilebilir...
   fakat varolma tarzları dikkate alınarak.
   #1210760 (stalker, 26.01.2007 17:28)
10. var ve maddi-manevi canlı olan, hayatını sürdüren.
    #1378972 (asiti kaçmış kola, 06.03.2007 00:01)
11. yoktur. bir çift güzelim dudağın üzüntüyle büzülmesiyle son bulabilir. bir dışlama yeter bazen sonlanmasına.
    
    aman olmasın.
    #1619703 (bl, 08.05.2007 02:50)
12. yok olması vuku bulmasından çok daha kolay şey. insan iki saçmalayarak tüm varlığını yok edebilir. ama var etmesi için binler gerekir belki de milyonlar.
    
    aciziz. insan olarak o kadar aciziz ki kendi varlığımızı sahiplenmek bile onu yok etmekten daha zor geliyor. zekamız geri, değerimiz düşük; kendimizden emin olsak dahi sürekli zırvalıklar denizinden bahseden, ağız orospusu gibi, kelime cambazlığı yapayım derken kendini kırık binlerce kemiğiyle gözü yaşlı hallere düşüren, aşklarından düşüren, mutluluklarından vazgeçiren anlamsız, gereksiz, yok edilmesi gereken varlıklarız.
    
    kurtarıcımız yok. ne manitu, ne de onun peygamberleri bizi bu bataklıktan kurtarabilir. çevremiz sarılmış çoktan, çoktan kaybetmişiz kendimizi şeytanlara karşı. ağızlar torba değil, yürekler bile hükmedemiyor. akıl denen şey yürekten bile aciz, kendine bile hakim olamıyor, aşkında gaf yapıyor.
    
    hükümsüz, yetim, kayıp çocuklar. gözleri yaşlı. ağlıyorlar. neden? niye? niçin?
    açlar mı?
    oyuncakları mı kayboldu?
    kör mü oldular?
    
    evet.
    evet.
    evet.
    
    var olmaya açlar. en büyük oyuncaklarını, kendilerini kaybetmişler. körler, bulamıyorlar.
    aşklarının yüzüne duvar çekerken dilleri, kalpleri ve akılları felç; izliyor ve ağlıyorlar.
    
    af, ne kelime, tanrı bile affetmezken, yardan beklenen ne?
    
    şişeler en diplerini bulsalar da, hüküm-yok. kuyular derin. tuz yağıyor gökten, çatlamış gözlerden akan yaşlar kuru, deriler çatlamış.
    
    sessizleşiyor insan. kapanıyor bir kenara ve düşünüyor:
    
    ya ben çoktan bitmişim.
    ya da yarim gitmiş.
    
    çığlıklar gücünü yitirse de tekrar tekrar yankılanıyor:
    sevgili.
    
    (sürprizler sadece romanlarda olur demiş yaşlı noel baba.
    biz inanmadık.
    çünkü inansaydık,
    karanlık dehlizlerde,
    yalnız gecelerde,
    yanlış boşluklara atardık, öldürmek için.
    yok bile edemediğimiz tek varlığımızı, kendimizi)
    #2071524 (bl, 05.08.2007 00:21)