turkiye de engelli olmak 

1. abdde engelli olmaktan kötü, mozambikte engelli olmaktan iyidir. (bkz: dünyanin en yüzeysel adami)
   #2874570 (el matador, 21.01.2008 17:33)
2. engelli insanlara karşı duyarsızlığın hat safasına uğramış olmak demektir.O kadar ki bu konuda ellerini kıpırdatmak bi kenara dursun milletimiz de gittikçe bu insanları yok saymaya başlamıştır.Bu demek değildir ki insanlar her sakat görünümünde olan ve dilenene para versin ama lütfen duyarlı olalım,,lütfen.
   #2874602 (balaban, 21.01.2008 17:39 ~ 22:42)
3. "özürlü" sayılmaktır.
   #2874609 (sebek kiz kendi, 21.01.2008 17:41)
4. " Engelli olduğumuzu düşünüp bize yeni yaşam alanları yaratma çabası içinde olanlar ve bize acımayla bakanlar gerçek engellilerdir. Bizim tek isteğimiz sizin yaşam alanlarınızın bir gün başınıza kötü birşey gelirse cehenneminiz olmamasıdır" demişti bir engelli.
   #2874643 (invinoveritas, 21.01.2008 17:47)
5. hiç yaşamamaktır.olmayın Türkiye'de engelli falan.
   #2874652 (ucan esek, 21.01.2008 17:49)
6. kotu bir seydir. cok kotu bir seydir. ne zaman tekerlekli sandalyedeki birini bir otobuse binerken gorsem burda, yurdumdaki engelliler icin icim acir. otobus durduktan sonra bir takim uyari sesleri cikarirken, bir banttan dikkat simdi tekerlekli sandalye icin merdiven indiriyoruz der bir metalik ses. bakarim, baktigimi gormesin kimseler diye gizlice, olmasi gerekene ozlemle.
   #2874679 (narpiz cigneyen yilki ati, 21.01.2008 17:55)
7. türkiye'de herhangi bir şey olmak kadar zordur, hatta daha da zordur.
   #2874691 (eksik bir sey, 21.01.2008 17:58)
8. engeliniz beyninizdeyse; deli,
   engeliniz gözünüzdeyse; kör
   engeliniz bacağınızdaysa; topal
   engeliniz kulağınızdaysa; sağır
   engeliniz bedeninizin herhangi bi yerindeyse de sakat olarak adlandırılacağınız anlamına gelir. budur milletin bakış açısı!
   #2874706 (nikim yok benim, 21.01.2008 18:01)
9. en basitinde; sokaktaki insanların iki kez bakmasıdır vücudunuza.
   oyunlar, sahneler, sıralar farketmez. her görüldüğünüzde incelenmektir baştan aşağı, adımlarınız sayılarak.
   
   nereye kaçarsanız kaçın, kusurlarınızı örtememenin, siyah perdelere bürünememenin bedelidir engelli olmak.
   ve de ikincil, öteki, noksan damgaları yemektir alnınıza biçare.
   
   yürümeyi yeni öğrendiğinizde dahi, dünya nimetlerini haram edercesine bakar o acımasız gözler,
   minicik ellerinize, ayaklarınıza...
   
   ama bilirsiniz ki, bir uzuv kadar farklısınızdır öteki insan'lardan; yani "siz" ile "onlar" hattını oluşturan, bizliği bölmeyi bir numaralı amaç edinmiş insanlık parçalarından. veyahut amansız bir kilometretaşıdır sizi diğerleştiriveren, düşüncelerinizi zehreden, yok sayan o algısal mesafe.
   
   kendi ülkenizde, en temel hakkınız da olsa, huzurevlerinde kalamamaktır yaşlanınca!
   
   ve diyelim ki büyüdünüz, rol edindiniz yeryüzü düzenlerinde. işte o vakit, sizi dünyaya getiren annenin babanın pişmanlığı, bitkinliği dizboyudur kadere karşı;
   
   böyle bir evlat da olsa sevilir, öpülür, şükredilir de hani...
   
   her akşam masası, neden biz? soruları serpiştirilir ebeveyn sofralarına; bir önceki cümledeki "böyle bir evlat da olsa" kalıplarından ötürü.
   
   ve onların her gece, "yavrumun canını bizden önce al tanrım, ne olur" diye yakararak, avuç açmasıdır tanrıya. en zoru da, bu yakarışın, sizin iyiliğiniz için edilen bir dua olduğunun farkına varmaktır.
   
   türkiye'de ve dünyada engelli olmak; tüm bilinçsiz insanlara rağmen, elinizde bir zafer yumruğu, dünyaya ve değer yargılarının adaletine kafa tutabilmektir.
   
   haykırabilmektir avazının sınırlarınca; "biz engelli değiliz!"
   #4317236 (sabitdeli, 04.12.2008 19:25)
10. (bkz: var mısın yok musun evren)
    #4317257 (Psiche, 04.12.2008 19:33)
11. engelliler için ayrılmış park yerinin sağlamlar (!) tarafından işgal edilmiş olma durumuna alışmayı gerektirir.
    
    engelliler için yapılmış umumi tuvaletlerin, diğer tuvaletlerde sıra beklemek istemeyenler tarafından doldurulmuş olma durumuna alışmayı gerektirir.
    
    kısaca, engellenmiş hayatınızı kolaylaştırmak için yapılmış, zaten pek nadir bulunan tüm ayrıcalıklarınızdan vazgeçmek zorunda olmaya alışmanız gerekir. çünkü halk "aman canım nolcak" diye hakkınızı yer durur, kendilerine ve yakınlarına yapılsa aynı şey, "aaa ne ayıp şikayet edicem" derler, herangi bi sıraya kaynak yapıldığında olay çıkarırlar. ayağın var, bekle işte; sen tekerlekli sandalyeye oturanların hakkını yerken iyiydi, göt herif !
    
    zordur zor..
    #4317263 (janie jones, 04.12.2008 19:37)
12. özürlü diye tanımlanmak demektir, engelin özür olarak eksiklik olarak görülmesi demektir. hep konuşulup hiç engelleri kaldırılmamak demektir.
    #4317273 (sohodo, 04.12.2008 19:41)
13. türkiyede engelli olmak = olmamak.
    #4317319 (nerdematmazelfofo, 04.12.2008 19:58)
14. en yaygını "düşünce engelli" olmaktır.
    #4317324 (luckysperm, 04.12.2008 19:59)
15. Türkiye'de yaşamanın zorluklarıyla engelleri olmayan insanlardan katbekat daha fazla mücadele etmektir hayat boyu.bir sokaktan geçerken normal olmadığınız için dikkatle incelenmenizdir...yardıma ihtiyacınız olduğunda bir işlerinin çıkacağını ve arkalarına bakmadan gideceklerini bilmektir.. aslında engellerinin bedenlerindekiler ya da zihinlerindekiler olmadığını, asıl engelin toplumun; bizlerin onlara koymuş olduğu engelleri yasamaya mecbur olmak olduğunu bilmektir Türkiye'de engelli olmak.
    #4317351 (mythologia, 04.12.2008 20:07)
16. insanların bir takım özürleri olabilir bu doğuştan ya da sonradan olan özürlerdir. ancak bu insanlar türkiyede yaşıyorsa biz bunlara engelli diyoruz. eğer sosyal hayatta bu tür insanları düşünerek adımlar atmazsak- kaldırım otobüs okullarda asansör...vb- angelli katagorisinde yer alıyorlar. yani bu insanları biz engelli yapıyoruz. onların özürü vardır engeli değil.
    #5116729 (jamalmalik, 28.04.2009 22:51)
17. zordur türkiye'de bedensel engelli olmak.
    
    her şeyden önce her zaman bütün bakışlar sizdedir. bu aslında iyi anlamdadır yani insanlar size yardım etmek için adeta sıraya girerler ancak bazı durumlarda yardıma ihtiyacınız olmadığı zaman bile size yardım etmek isterler siz ''hayır teşekkür ederim ben yaparım'' dediğiniz zaman sizin başınızda dikilip o işi nasıl yaptığınızı tıpkı yeni yürümeye başlayan çocugunu yürürken izleyen anne gibi izlemeye koyulur.
    
    engelli kişisi bu durumda heyecan yapar gerçekten normalde yapmış olduğu şeyi o an yapamaz işte o an ''tamam ben yaparım'' diye gelir başınızda dikilen kişi ve ''ezer' sizi.
    amacı elbette bu dğeildir tek amacı size ''yardım etmektir'' ancak siz kendinizi bir ''beceriksiz olarak görmüşsünüzdür ve ezilirsiniz bu durum karşısında..
    
    zordur bedensel engelli olmak her durum da karşınıza çıkar bu zorluklar. bir yere giderken genellikle sorun olur. eski yapıları anlıyorum tamam o zaman düşünülememiş olabilir bunu bir nebze anlarım ancak yeni yapılan yerlerin dahi ''bedensel engellilere'' uyumlu olmaması bir rampa yapılmaması insanı üzüyor ve düşündürüyor aslında.
    
    mesela metrolar. medeniyetin bir göstergesi değil midir metrolar? yani çağdaşlık işareti gibi bir şeydir. son teknoloji falan ancak kapısının ortasın da bir direk? şimdi bu direği buraya insanlar tutsun diye koyuyorsunuz tamam anlıyorum ancak bu direk bir çok ''bedensel engellinin içeriye rahat bir şekilde girmesini engelliyor'' zaten o anda bir telaş oluyor insanda. ben 1 kere bindim metroya normalde metro ile işim olmazdı nereye gideceksem binerdim tekerlekli sandalyeye yavaş yavaş giderdim ama o gün işimiz olduğu için ve babam ''binelim lan'' dediği için el mahkum gittik. dönüşte ben normal yoldan yavaş yavaş etrafın keyfini çıkartarak 2 saatte geldim. binmedim metrayo dönerken..
    
    adamlar bir asansor yapmışlar 4 kişilik o kadar küçük bir asansör ben görmedim hayatımda sanmıyorum ki o asansöre tekerlekli sandalye sahibi biri rahat girebilsin. tamam normal tekerlekli sandalye girebiliyor ancak tekerlekli sandalye dediğimiz şey standart değil benim ki akülü ve biraz büyük..
    
    neyse bindik asansöre sanıyorum 10 dakika uğraştık en sonunda bindik indik aşagıya asansörden indik bir baska asansöre daha bindik tekrar indik aşagıya..
    
    bekliyoruz metroyu zaten bir heyecan var. lan tam binerken gider mi falan diye? türkiye baba burası nolur nolmaz neler gördük. bekliyoruz metroyu geldi en sonunda ben telaslı durdu kapısı acıldı yukarda saniye var atıyor saniye ben kapıya dogru hamle yaptım telaslı telaslı amk binelim şuna da bir olay olmasın diye. gümm direğe tosladım ! lan o direği oraya yapan adam bunu ne sebeple yapıyorsun bilmiyorum ama sana baya sağlam küfür ettim orada..neyse zaten binmedim bir daha metroya falan...
    
    sıkıntılar bu kadar değil elbet devam ediyor.
    
    izmir yeşilyurt devlet hastanesi polikilinik binası. bir rapor alacagım. yahu hastane lan burası? yani hastane nedir baba ? asansorleri bilmem neyi bir bedensel engelliye en uygun şekilde olmak zorunda değil midir?
    
    şimdi sedyede yatıyorum. polikinlik binasının 2. katında ki doktor bakacak tamam diyecek. olay bu. ancak polikilinik binasında sedye asansörü yok! evet abi yanlış duymadın. şu an var galiba ancak 8 sene önce yoktu. şimdi 3 asansör var ücüde 4 kişilik. sedye ile binmeme imkan yok.
    
    babam doktorun yanına çıktı hani olayı acıklayacak doktor alt kata gelsin bana baksın yukarıya cıkamıyorum lan ! gitti geldi küfürler ediyor kendi kendine. doktor işim var gelemem cocugu buraya getireceksiniz demiş.
    o raporu almak zorundayım. sedye nin dort tarafından adamlar tuttu ve 1 kat yukarıya ''merdivenlerden'' çıktık. evet bildiğin adamlar sedyeyi omuzladı merdivenlerden yukarı çıkıyoruz. düşürseler sıçtım yani.. doktor beni gördüğünde dedi tabi ''ben böyle bilseydim gelirdim yahu ben anlamadım'' şeytan diyor al tovbe tovbe. neyse efendim.
    
    türkiye de bedensel engelli olmak gerçekten zordur. ancak bu zorluğun yanında çok güzeldir. elbette bir çok aksilik vardır bir çok olay yaşanmıştır ancak yinede türkiye'de bedensel engelli olmak güzeldir.
    #5174571 (damdaki deli, 08.05.2009 19:38)