turbanli kardeslerimiz diriliyor 

1. bugün zaman gazetesinin onüçüncü sayfasında "türbanlı kardeşlerimiz diriliyor" başlığı altında incelenmiş kızlardır.
   
   sene 1999, ağustos ayı, türkiye bir deprem felaketiyle sarsılmış. ailem yurtdışında, ben ise teyzemlerin evinde kalıyorum. ev fatih semtinde.
   
   11 yaşındaydım, parkda oynuyordum, koşarken birden "şş baksana bi' buraya" diye bir ses duydum. benden taş çatlasın iki yaş büyük türbanlı bir karşıcinsim bana sesleniyordu. "efendim?" dedim, "elin.." dedi, "elin az önce elime mi çarptı?"
   anlam veremedim bu sorusuna, koşarken elim çarptı da canı mı acıdı acaba dedim, ama çarpmamıştı, çarptıysa da ben hissetmemiştim. "hayır" dedim. hiç bi'şey söylemeden arkasını döndü, kara çarşaflı annesinin yanına gitti ve "hayır" dedi, "çarpmamış eli".
   
   çarpsa abdest almasını isteyecekmiş annesi, annem anlattı sonradan.
   
   o mu istemişti böyle kapanmayı? yaşıtı olan benimle oyun oynayamamayı gerçekten?
   
   o gün de anlamıştım, evet türbanlı kızlar diriliyordu.
   
   o türbanlı kız, giyinmiyor, giyindiriliyordu. sevmiyor, sevdiriliyordu, evlenmiyor, evlendiriliyordu.
   
   aklıma annem geldi, teyzem, ablam, anaannem, halam.. hiçbiri kapalı değildi, türban takmayı seçmemişlerdi. peki bu kimin, kimlerin umurundaydı?
   
   büyüdüm ve aklıma o kız çocuğu da geliyor artık...
   
   diriliyormuş! bence dürülüyordu aksine. özgürlüğü dürülüp, yaban ellere gelin diye gidiyordu, çocukluğunun hayalleri dürülüp kısıtlanıyordu, hakları dürülüp, haksızlığa teslim ediliyordu.
   
   o kız ölduruluyordu.
   
   ***
   
   merak etmeyin ki, aklı başında çocukların gerçeği açıklamasıyla bu kısıtlanmanız sona erecek, başınızdan çıkarıp bir köşeye koyacağınız bez parçasıyla, ipek saçlarınıza bahar rüzgarları esecek, kendi ayakları üstünde duran, bu ülkenin aydınlık, pırıl pırıl, çağdaş kadınları olacaksınız. ciğerlerinizde özgürlük solunacak.
   
   şimdi dirilme zamanı güzel kardeşlerim.
   biraz gayret.
   #3624717 (chaotic good, 05.07.2008 21:19)