tiyatrocu 

1. tiyatro oynayan insan anlamına gelmektedir..
   (bkz: haluk bilginer)
   (bkz: demet akbağ)
   (bkz: haldun dormen)
   (bkz: engin günaydın)
   #92503 (seffafbukalemun, 28.02.2006 17:33)
2. oyunculuğunu, sahne sanatlarından olan 'tiyatro' yaparak devam ettiren, aktör ve aktristlere verilen isim.
   #92510 (speechbubble, 28.02.2006 17:35)
3. dalavere işler yaptığı düşünülen insanlar için kullanılan "ulen ne tiyatrucu adam be!" diyerek kısmende olsa aşağılama anlamında kullanılan bir meslek adıdır. Bu kullanımında kişiye hakaret mi edilmektedir yoksa yüceltilmekte midir anlamadım ?
   #92859 (yastivirseba, 28.02.2006 20:57)
4. Gözünü almaktadır sahne ışıkları Öyle bir dünya da hisseder ki kendini, tek hükümdar kendisidir ve elindedir binlerce kişinin dizginleri. Alır onları götürür kendi renkli dünyasına. Farklıdır karşısında oturup hayranlıkla onu izleyen insanlardan, ama "fark" içinde bulunduğu sahnenin yüksekliğinden kaynaklı değildir. Yukarıdadır evet, ama bilir ki onu yukarıya taşıyan karşısında o hükümdarlığını ilan ettiği insanlardır.
   
   Hayatı oynarlar. "Hayatın inadına" Bu kez onlar kazanacaktır bilirler. Hayatın ta kendisi olsa bile oynadıkları, sonu onların elindedir bu kez. Ne kader kavramı vardır o sahnede, ne de "acaba sonra ne olacak" korkusu . Çünkü bilir ne zaman mutlu olacağını, ne zaman üzüleceğini ve gerekirse ne zaman öleceğini . Adı "oyuncu"dur evet ama belki de çok daha gerçekçidir normal yaşamında "oyuncu" olanlardan. Asla ütopik değildir, asla hayalci değildir . Ve onun için "imkansız" yoktur "zor" yoktur "asla" hiç olmamıştır.
   
   Kimsenin göremediği renkleri görür oyuncu, kimsenin duyamayacağı sesleri duyar, kimsenin sonunu getiremeyeceği hayatları bilir. Kalbidir oynadığı karakterin, bütün enerjisini verir ve bütün enerjisini alır karşısında onu izleyenlerin. Büyüdükçe küçülen hayalleri yoktur . Aksine büyüdükçe sahnede daha çok büyür onun hayalleri. Savaşmaktan yorulmaz gün gelip ölse bile, "savaşarak ölmek" en onurlusudur onun için. Ve öyle bir sevdayla bağlıdır ki sahneye, en çok istediği şeydir "hasta yatağında" ölmektense seyirci karşısında terk etmek gerçek yaşamı .
   
   Hiçbir maddi kavramlar hoşnut edemez onu, kulaklarında çınlayan alkışlardan daha çok, ve hiçbir mutluluk ölçülmez ona hayranlıkla bakan gözlerden... insan sevgisidir onu en çok bu yaşama bağlayan. Ve asla düşman değildir en azılı düşmanına bile. Kurşun atana gülümser, çünkü korkmaz ölümden, kötülükten korktuğu kadar. Aşıktırlar, yüzlerce defa oynadıkları "Romeo&Julliet"ten daha çok . Bilirler çünkü "dünyayı güzelliğin kurtaracağını ve bir insanı sevmekle başlayacağını her şeyin" ... "Olmak ya da olmamaktır" kavgaları. "Olamamak" diye bişey hiç olmamıştır onların hayatında...
   
   Ve mutlu bitmese de herhangi bir oyun, sonraki yaşamlarda mutlaka en güzel şekilde bitecektir perde kapanmadan sonu... işte o an çıkarlar içinde bulundukları dünyadan, biter hükümdarlıkları ve artık eğilme vakti gelmiştir kendilerini ayakta alkışlayan gerçek hükümdarlarının önünde...Çünkü o eğildikleri insanların hayatlarıdır oynadıkları ve onlara şükranlarını sunarlar. Başları önde, teşekkür ederler her birine ayrı ayrı, bilirler ki onların yaşamlarıdır oynadıkları ve ayakta alkışlandıkları..
   Sonra söner ışıklar, kapanır perde...
   artık bir sonraki oyuna kadar "eşittir bütün hayatlar" ...
   #1892337 (ultrActor, 09.07.2007 15:53 ~ 15:58)
5. thomas bernhard'ın bir eseri.
   Kendisini beğenmiş, kadınlarla aynı sahneyi paylaşmayı hor gören ama onlarsız olmayacağını anlamış, benmerkezci yaşlı bir aktörün "neredeyse" tek kişilik sahnesidir.
   #1967346 (saklaban, 19.07.2007 16:35 ~ 16:47)
6. en zoru en basit yöntemle anlatma yeteneğine sahip sanatçı kişiliktir.
   #3705985 (Yalniz Efe, 23.07.2008 03:16)
7. sahneye ciktiği zaman 10.000 kaplan gücünde olan izleyenlerin bütün gücünü elinde toplayan ve bu suretle orgazm olan kişidir. gelgelim ki yaptiği iş suya yazı yazmak gibidir. ah şu gencler mertebesini asamayan textler sanati sanat için değil de para kazanmak için yapanlarin oldugu bir diyarda miki fare yapayliğina rağmen ayakta durmaya gayret ederler.
   #3706014 (mulayim, 23.07.2008 03:29)
8. karnının gurultusuna dogaclama bir replikle cevap verir, sahnenin perdesi evindekinden daha değerlidir, yolda yürürken tuhaf şeyler düşünür ve kendini yanından geçen kişinin gözünden görür, en sevdiği şeydir boy aynası ve baktıgı anda yukarı, bir yıldızın kayması.
   
   yüzünde bariz izler vardır ama göze batmaz, hiç biri, hiç bir yalanı yutmaz, anlarlar bakınca bir insanın gözüne, bilirler nasıl katıldıgını yalanın, bir gerçeğin özüne, incedir, zariftirler, kuş gibi hafiftirler, köpüklü bir ırmaga dönüşürler bazen, bazen usul bir nehirdirler.
   
   kaç maske varsa hayatta, yüzlerinden geçmiştir, kahkahaları yada hıçkırıkları titretirken salondaki boşlugu, hayal ederler akşam sevgiliyle uyunacak loşluğu.
   
   şairdir çoğu, delidir bir kısmı, kimi doğaçlama yaşar hayatı, kimi tekste bagımlı,
   
   böyledir erkeği, böyledir dişisi
   
   budur işte tiyatrocu kişisi...
   #3706131 (Saipsiz, 23.07.2008 05:08 ~ 05:11)
9. bir zamanlar mahkemelerde şahitliği kabul edilmeyen insanlar.
   #3706153 (fehimsiz ekmek, 23.07.2008 05:57)
10. king s theatre yavrusu bir ingiliz atıdır.
    #3706637 (grand ekinoks, 23.07.2008 11:44)