tanri magduru 

1. her insan!...
   
   acılara sidik yarışı yaptıracak değilim. ve sınırlı aklım ile sınırsızı anlama derdinde de değilim. ki, anlamak ruhuma ve bedenime hakettiği o muhteşem özgürlüğü ve vurdumduymazlığı vermeyecek. o hayalini kurduğum dinginlik asla ve asla beni bulamayacak.
   huzur ise, bir kitap ismi olarak kütüphanelerde, tozlu raflarda kalacak. bir sokak ismi olarak, kimsesiz köpekleri gezdirecek kaldırımlarında. bir şarkı ismi olarak bestelenmeyi bekleyecek.
   
   ben mi?
   
   geçimişiyle bugünü toplayıp yarınla çarpsa dahi hiçbir şey elde edemeyecek bir bedenim. ruhum yok. ruhum; tövbelerim, beddualarım ve dualarımla birlikte tanrı'ya gitti.
   ölmezden önce ölen şu ruhum, tanrı katına gitti. dava açmak için tanrı'ya. ki açtım dava. yaşamı mecburiyete bağlayandan davalı oldum. mağdur olduğumu haykırdım sokaklarda. bulunduğum her ortamda.
   bir kaçı dikkat çekmek istediğimi sandı. bir kaçı ise meczub. bir kaçı ise...
   
   oysa, ne zor bulmuştum tanrı'yı. tüm çelişkilerimi ve sorularımı bir kenara bırakıp teslim olmuştum kendisine. suclu değildim oysa. suçum yoktu. tek yuz kizartici sucum dusunmekti!
   
   her şeyi!
   #2904772 (cennetten kovulan, 27.01.2008 21:00)
2. "verme, akıl verme! vereceksen huzur ver!"
   (bkz: lanetli seçilmişler)
   #2904911 (gadjo, 27.01.2008 21:35)
3. sadece konuşmak istiyorduk.
   ben şimdi şuan biriyle tanıştım ve anladım ki o tanrı mağduru, hiç çekinmeden sordum.
   pardon! sizde mi tanrı mağdurusunuz.
   bizler vapura binerken bile, siz tanrı mağdurları bu taraftan denilerek vapurun en rüzgarlı köşesine itiliyoruz.
   ölmemiz mi bekleniyor bizden!
   biz sadece onunla konuşmak istiyorduk.
   randevu saati biraz geçtikten sonra tercihimizdi, çünkü onu yalnız yakalamak istiyorduk.
   bir iki laf söylemek, iki güzel şey duymak istiyordum.
   ben onunla hep konuştum.
   olmadığını anladığım zaman ise sustum.
   sustuğum için suçlandım, susulmaz, olmaz denildi bana.
   benim için daha kırmızı bisikletimi bile bulamamıştı, oysaki ona şuanki durumuma gelmemem için bisikletimi bulmasını rica etmiştim.
   o bana tenezzül bile etmedi.
   şimdi benden konuşulmam isteniyor.
   fakat mağdur olan benim, niçin ben konuşuyorum.
   yeter!
   şimdi yine ondan biri, benden konuşmamı istiyor.
   herşeyimi tekrardan anlatmamı istiyor.
   teselli armağanı mıdır bu?
   niçin yapıyor bunu hala anlamıyorum, ondan sadece benim için ufacık birşey yapmasını istemiştim.
   o yapmadı ve bitti!
   bunu kabullenin artık.
   mağdur olan benim, biz tanrı mağdurlarıyız.
   #2905009 (suzan avci, 27.01.2008 21:56)
4. (bkz: eceli gelen çomar)
   #2905017 (SMURFS, 27.01.2008 21:58)