suskun 

1. sessiz kalmayı, konuşmaya tercih edendir.
   #88693 (mintiminti, 26.02.2006 05:07)
2. bir ahmed arif şiiridir. ahmet kaya aglama bebegim albümünde yorumlamıştır.
   
   *
   Rüya, bütün çektiğimiz
   Rüya kahrım, rüya zindan.
   Nasıl da yılları buldu,
   Bir mısra boyu maceram.
   
   Sus, kimseler duymasın.
   Duymasın ölürüm ha.
   Aymışım yarı gece de
   Seni bulmuşam sonra
   Yağar bir yağmur sonra...
   
   Bilmezler nasıl aradık birbirimizi,
   Bilmezler nasıl sevdik birbirimizi,
   iki yitik hasret,
   iki parça can.
   Sus, kimseler duymasın
   Duymasın ölürem ha
   Aymışam yarı gecede
   Seni bulmuşam sonra
   Yağar bir yağmur sonra...
   Yağıyor yeşil yeşil.
   #354925 (spectracef, 18.06.2006 05:10 ~ 05:14)
3. en iyi cevap susmaktir prensibini benimseyen, suskunlukeylemi içerisindeki kişi.
   #360987 (asiti kaçmış kola, 20.06.2006 16:01)
4. her zaman yeterli cevap olan eylemdir.
   #361006 (ireland, 20.06.2006 16:05)
5. ahmed arif şiiri. ahmet kaya bir kısmına şarkısında yer vermiştir.
   
   Sus,
   kimseler duymasın.
   Duymasın ölürüm ha.
   Aydım yarı gecede
   Yeşil bir yağmur sonra...
   Yağıyor yeşil.
   
   En uzak, o adsız ve kimselersiz,
   O yitik yıldızda duyuyor musun?
   Bir stradivarius inler kendi kendine,
   Yayı, reçinesi, köprüsü yeşil.
   Önce bendim diyor ve sonra benim...
   Ölümsüz, güzel ve çetin.
   Ezgisidir dolaşan bütün evreni,
   Bilinen, bilinmeyen ıssızlıkları.
   Canımı, tüylerimi sarmada şimdi
   Kendi rüzgarıyla vurgun...
   Sarıyor yeşil.
   
   Rüya, bütün çektigimiz.
   Rüya kahrım, rüya zindan.
   Nasıl da yılları buldu,
   Bir mısra boyu maceram...
   Bilmezler nasıl aradık birbirimizi,
   Bilmezler nasıl sevdik,
   iki yitik hasret,
   iki parça can.
   Çatladı yüreği çakmaktaşının,
   Ağıyor gök kuşaklarının serinliğinde
   Çağlardır boğulmuş bir su...
   Ağıyor yeşil.
   
   Yivlerinde yeşil güller fışkırmış,
   Susmuş bütün namlular...
   Susmuş dağ,
   Susmuş deniz.
   Dünya mışıl-mışıl,
   Uykular derin,
   Yılan su getirir yavru serçeye,
   Kısır kadin, maviş bir kız doğurmuş,
   Memeleri bereketli ve serin...
   Sağıyor yeşil.
   
   Aydım yarı gecede,
   Neron, çocuk kitaplarında çirkin bir surat,
   Ve Sezarsa, bir ad, yıkıntılarda.
   Ama hançer taşı sanki
   Koca Kartaca!
   Hani, kibrit suyu vermişlerdi üstüne
   Bak nasıl alıyor, yigit,
   Binlerce yıl da sonra
   Alıyor yesil.
   
   Vurur dağın doruğundan
   Atmacamın çalkara,
   Yalın gölgesi.
   Kuş vurmaz, tavşan almaz,
   Ama aç, azgın
   Köpek balıklarıydı parçaladığı
   Bak, Tiber saygılı, suskun.
   Bak nilüfer dizisi zinciri.
   Bunlar bukağısı, kolbağlarıdır,
   Cihanın ilk umudu, ilk sevgilisi,
   Ve ilk gerillası Spartakus'un.
   Susuyor yeşil.
   
   Sus, kimseler duymasın,
   Duymasın, ölürüm ha.
   Aymışam yarı gece,
   Seni bulmuşam sonra.
   Seni, kaburgamın altın parçası.
   Seni, dişlerinde elma kokusu.
   Bir daha hangi ana doğurur bizi?
   
   Ruhum...
   Mısra çekiyorum, haberin olsun.
   Çarşılarin en küçük meyhanesi bu,
   Saçları yüzümde kardeş, çocuksu.
   Derimizin altında o olüm namussuzu...
   Ve Ahmedin işi ilk rasgidiyor.
   ilktir dost elinin hançersizliği...
   Ağlıyor yeşil.
   #533870 (lazy pigeon, 13.08.2006 07:40)
6. bir hicri izgoren şiiri.
   
   Susardın ve kar yağardı
   
   Gözlerinde başlardı gece
   Yarım kalmış kitaplarda biterdi.
   Alnımızda bilenen kör bir bıçaktı zaman
   Kırılmış aynalardı
   
   Susardın, durmadan susardın
   Ve kar yağardı
   
   Ocak ağaran saçlarımdı
   Şubat hayırsız bir evlattı, kaçaktı
   Ve uzaktı yaz bir anaydı
   Mart'ın izlerini taşırım bedenimde
   Aynı masalın ikizleri gibiydi günler
   Nisan saçlarımda ıslanırdı hep
   
   Susardın, durmadan susardın
   Ve yağmurlar başlardı
   
   Çok bekletti bizi,
   Hiç vaktinde gelmedi mayıs
   Haziran Aram'dı ya da öyle biriydi
   Temmuz bir düştü belki
   
   Yaraları sarar gibiydi
   Ağustos yıldızlarla basardı gecemizi
   Bir gül suçüstü yakalanırdı
   Eylül bir çocuğun çığlıklarıydı
   
   Susardın, durmadan susardın
   Ve rüzgârlar başlardı
   
   Yolunu yitirmiş bir gezgin gibiydi ekim
   Sürgünlere uğurlardık kendimizi
   Kalan mı bizdik, giden mi
   Bilinmezdi
   Kasım rüzgârda bir yapraktı
   Ve biraz ıtri
   Kendi sesiyle irkilirdi
   Aralık günlerin son neferi
   
   Soluk bir düş geçse de
   Hiçbir mevsim gözlerin kadar
   Acımasız kullanmadı neşteri
   
   Susardın ve kar yağardı
   #3152204 (eski yüz, 17.03.2008 02:50)