sufiler ve sultanlar 

1. gizemli bir ilişki değildir. çıkar ilişkisidir çoğu zaman...
   
   sultanlar ve sufilerin menfaatleri ortak olduğu sürece karşılıklı destek ve yardımlar kesilmemiştir. birbirleri için elzem olmuşlardır.
   
   misal olrak hint-türk sultanı ekberi verebiliriz. o bütün dinlerden bazı unsurları alarak yeni bir din peyda etmişti. o dönemin tarihi incelendiğinde en büyük desteği sufilerden aldığını görürüz. fakat müslüman bildiğiniz, hala öyle bilinen bu adamlar bu uygulamaya nasıl destek verdiler anlayamazsınız. taraftarlarına sorduğunuzda garip savunma pozisyonlarına girerler.
   
   osmanlılarda da sufiler ve sultanlar arasında çıkar ilişkileri sürmüştür, birbirlerini kollamıştır her iki takım. ama ilginç olması açısında olumsuz bir örnek de vardır. simavnalı şeyh bedrettin olayı...
   
   onu suçlu ve sapık gösterme anlayışı bizzat osmanlı sultanları tarafından desteklenmiştir. aslında kendi dönemindeki sufilerden pek farkı olmayan bedrettin ne yapmıştır da sultanların gazabına uğramıştır. suçlu bulunmuştur. halbuki o dönemde bedrettinden daha beter, mistik hurafelerle insanların zihnini yıkayan o kadar çok sufi vardıki. islama karşı tavırlarında daha olumsuz özelliklere sahip olanlara dokunulmamıştır da daha mutedil diyebileceğimiz bedrettin idam edilmiştir.
   
   evet şeyh bedrettin islama muhalif olduğu için yargılanmıştır. belgelerle sabittir. peki doğruluğu kabul edilen, hala öyle bilinen bu olgu gerçekten bilindiği gibi midir?
   
   bedrettinin islama muhalif olduğu sadace bir kılıftır, geçerliliği de yoktur. zaten o dönemde islami düşünceye muhalif bir çok sufi padişahın dizinin dibinden, sarayından ayrılmıyordu. o halde bu itham sadece bir örtüdür.
   
   yönetimin gizlediği asıl suç, bedrettinin yapmayı düşündüğü reform ile ilgilidir. o bir çok alanda reform yapmak istemiş, bu arada toprak reformuna da el atmıştır. bunu yapmakla sultanın saltanat alanına müdahale etmiş oluyordu. bu ise iktidar için kabul edilebilir bir durum değildi. asıl sebep budur.
   
   sufilerin yapması gereken denetime aldıkları halkı sultana daha bağlı yapmaktı. otoriteyi geçerli kılmaktı. sufiler bunu yaptığı müddetce sarayda saygı görür, itibar sahibi olurdu. her ne kadar islam dışı hurafeleri islam diye uygulamalarına soksalar da. bunun bir önemi yoktu.
   #3354152 (arabam var, 04.05.2008 01:40)
2. her ne kadar tertemiz bir zühd ve takva hayatını yeşertmek için uğraşan, bunu yaparken her konuda aktif olan ve çıkara/güce boyun eğmeyip, kendini satmayan, iyiliği emredip kötülükten nehyeden/cihad eden birçok mutasavvıf olsa da; sufilerin/mistiklerin genel çoğunluğu tarih boyunca, afyon görevi ifa eden hurafelerle dolu, uydurma ve atmasyon/masalsı bir şirk dini/tarz oluşturup bu sayede sultana bağlı/bağımlı bir topluluk oluşturmuşlardır.
   
   son derece pasif, "tabi olur efendim" ci bir kafa yapısı oluşturmuşlardır. islam'a apaçık muhalif olan sultanlara bile destek vermekten çekinmemiştir birçoğu. "allah sultana, malına, devletine zeval vermesin." klasik dualarıdır. çok bariz bir örnek olarak muhyiddin ibni arabi, hazreti hüseyin'in başını kesip, mızraklarda gezdiren yezid pisliğini ideal bir yönetici tipi olarak tanımlar. hatta salih bir zat olarak değerlendirir, utanmadan devam eder ve hazreti hüseyin'in anarşist olduğunu söyler, ve öldürülmesini haklı bulur. *bu sayede tüm sultanlara da fetva vermiş olur, yani adam kesebilirsiniz, siz otoritesiniz, size isyan allah'a isyandır, sizi üzmek allah'ı üzmektir, sizi sevindiren allah'I sevindirmiş olur. (ha şa)
   
   şeyh bedrettin diğer sufilerin bazıları islam'a ne kadar muhalifse ancak o kadar muhaliftir, ama o reform istemiş bu yüzden kendisine bu kadar yüklenilmiştir. (#3354152) (güzelce anlatılmıştır) yine ekber'i "allah'ın yeryüzündeki gölgesi" ve hatta "masum zat" olarak niteleyerek yalanan sufileri de sayalım.
   
   cengiz han'ı, katil/tecavüzcü/kütüphane yakıcı bir sultanı, "allah'ın insanlık için bir hediyesi" olarak niteleyen sufiler bile vardır.
   
   kur'an'ı kerim'deki ulu'lemre itaat kavramını, tamamen saptırmış/çarpıtmış sufiler de vardır. onlara göre sultan zulmetse de itaat farzdır, isyan haramdır. muhalefet edemezsiniz, yoksa allah razı olmaz, sultan ceza verir. "suya sabuna dokunma koçum" genel emirdir, akıl ve bilinçten mahrum tam manasıyla afyonlanmış bir topluluk vardır ortada. çünkü, kur'an saklıdır. kur'an topluluğa okutulmaz. kur'an'ı ancak belirli bir zümre anlar, kur'an'ı anlamak için kırk fırın ekmek yemek, 70 ilimde master yapmak, bol uçup keramet yapmak lazımdır. o yüzden, kur'an ancak bir şeyhten öğrenilir, kişi dinini kendisi anlayamaz.
   
   firavun'un bile aslında mü'Min birisi olduğunu söyleyen sufiler çıkmıştır. öyle sufiler çıkmıştır ki peygamber ile alay etmişlerdir. peygamber güya bilgiyi hazır allah'tan alıyormuş, ama sufi çalışıp çabalayarak alıyormuş o yüzden de mantık olarak peygamber'den üstünmüş.
   
   imam-ı rabbani gibi mutasavvıflar ise, tasavvufa bulaşan/zühd ve takva cihadına bulaşan kirleri ayıklamakla uğraşmışlardır. mesela muhyiddin ibni arabi, onun için islam dışındadır, hatta der ki "biz, kur'an ayetlerine inanırız, yoksa fusus el hikem'e ve futuhat el mekkiye'ye değil, onları görmezden geliriz."
   
   tasavvufun arındırılmasında çaba gösteren alimlerden bir örnek olarak sultanı her daim eleştirmesini bilen ve kalpteki tüm şirk unsurlarını yıkmak için gayret gösteren, mücahade eden abdulkadir geylani verilebilir. kuşeyri, muhasibi, gazali, şeyh veliyullah dehlevi de bunlardandır. daha birçok alim vardır ve var ama hatırlamıyorum şimdi.
   #3354619 (aklini kullanan gerizekali, 04.05.2008 04:40)
3. biraz daha kitap okunup araştırıldıktan sonra açılması gerekli olan başlık. mesela aksemseddin ile fatih sultan mehmet, sultan ucuncu selim ile seyh galib. özellikle ibni arabi ile ilgili derler ki, şöyleymiş, böyleymiş diye değil doğru kaynaklardan okumak lazım. ayrıca sufi kimdir? tasavvuf nedir? ile başlamak lazım ilk önce.
   
   bir çok sultan kendileri gidip bir mutasavvufa bağlanırlar.
   #3354713 (risorder pejmurder, 04.05.2008 08:16 ~ 08:24)
4. (bkz: imamlar ve sultanlar)
   #3354714 (arabam var, 04.05.2008 08:19)
5. aslında sufiler sultanlar arasında herhangi bir çıkar ilişkisi yoktur. çünkü çıkarlar sürekli sultanlardan yanadır, sultanın halkı din üzerinden yönetim sağlayarak, daha büyük kitlelere etki etme çabasının ayağıdır sufiler genelde. sufilerde inançlarını daha büyük kitlelerle paylaşabilmek için sultanlara yakın olmayı tercih ederler... tasavvufi düşünceyi yaygınlaştırmak sufilerin bir görevi olduğu için bundan dolayı, sultan'a yakın olmaları yüzünden suçlanamazlar...
   
   sufilerin sapkınlaştığına dair gösterilen tüm örnekler; osmanlı'nın çöküş döneminde gerçekleşen olaylar ve nitekim bozulmuş bir düzen içerisinde ne dinden bahsetmek mümkün, ne de politikadan... bu yüzden atledildiği şekilde islamiyetteki ruhban sınıfının kanıtları olamaz bu şekildeki sufiler... nitekim bu örnek verilmiş ama aksemseddin gibi gerçek tasavvufçular, koskoca ki 14 yaşında kendisine ülke emanet edilmiş şehzadelere karşı en ufak bir şımarma payı vermemişlerdir... yeri gelmiş çiftçinin oğlu gibi azarlamışlardır... bu yüzden fatih sultan mehmet gibi osmanlının en evrensel düşünen padişahı doğmuştur...
   #3358590 (in tyler we trust, 05.05.2008 02:12)
6. (bkz: yunus emre nin islam anlayışı)
   #3364694 (arabam var, 06.05.2008 18:16)