soba pencere cami ve iki ekmek istiyoruz 

1. yilmaz guney'in romanı. roman ulucanlar cezaevi'inde yaşananları anlatır. güney, avrupa'ya kaçışının ardından, ölmeden önce kitabı senaryolaştırmış, duvar filmini çekmiştir.
   
   "Bir zamanlar şehrin dışında, at ahırı olarak kullanılırmış, şimdi kaldığımız cezaevi... O zamanlar ne kadar at barınırmış, tam olarak bilmiyoruz ama bizim nüfusumuz oldukça kabarık. Şu günlerde 1100'ün üstündeyiz. Günden güne de çoğalmaktayız.
   Cezaevinin giriş kapısıyla 2. kapı arasına 'kapıaltı' denir. Burada cezaevi 'zimmetine' geçersiniz.
   Kapıaltını geçince küçük, dört yanı duvarlarla çevrili bir bahçeye çıkarsınız. idam mahkumlarının infazı bu küçük bahçede yapılır.
   ilk girenler burada aranır. (... ) 3. kapıdan geçince saçınızı sıfır numara keserler. Ya merdivene oturursunuz tıraş sırasında ya da ayakta... (... )
   Burası, tutukluların genellikle 3 gün kalmak zorunda oldukları, 3 metre eninde, 7 metre boyunda, 3-3,5 metrekare yüksekliğinde köhne, pis bir koğuştur. Yan yana, birbirine ekli 8 ranzası vardır. Bu ranzalar altlı üstlü oldukları için, tecrit, 16 kişiliktir. işte bu 16 kişilik yere 70-80 kişi sıkıştırılır. (... )
   Cezaevi koğuşları tecrit, revir, kadınlar bölümü dışında, ortalama 550 kişilik ranzaya sahiptir. Burada 1100 küsur kişi, iç içe, kucak kucağı, bir yatakta 2-3 kişi, başlı kıçlı yatmaktadırlar.
   Çoğumuz hastayız. Bir kısım pencerelerin camları yoktur. Işıklarımız hiç sönmez. Sular günlerce kesilir. Tuvaletler sık sık tıkanır. Yağışlı havalarda damlarımız akar. Gazeteler sansürden geçer.
   Bitlerimiz ve pirelerimizle dostça yaşar, fare kardeşlerimizle ekmeğimizi, yiyeceğimizi bölüşürüz.
   Hepimiz biliriz ki, faşizmin zindanlarını emekçi halkımız yıkacaktır."
   #2457309 (adini unutan adam, 11.10.2007 16:31)