slaboye sertze 

1. türkçeye bir yufka yurekli adıyla çevrilmiş, rus yazar dostoyevski'nin uzun anlatısı. varlik yayinlari'ndan yasar nabi nayir'ın çevirisi ile okudum ben. vasya ile birlikte yaşayan arkadi ve vasya'nın evlenmek istediği liza arasında gidip gelen bir kitaptır. dostoyevski'nin direk dalıveren ruh tahlilleri yavaş yavaş belirginleşmeye başlamıştır bu kitapta. vasya, rusya'daki dairelerden birinde katip olarak çalışan bir zavallıdır, dostoyevski'nin üstü başı dökülen, açlıktan ağzı kokan, yandan yemiş karakterlerinden biridir, sara hastasıdır, çıtkırıldımdır, evlenmek için patronu yulyan'dan avans para almıştır. adı üstünde biraz yufka yürekli olduğundan kafası bir dünyadır; işini, aldığı yazıyı yetiştirmesi gerekse de liza ile evlendikleri zaman tadacağı saadeti düşünmekten işlere zaman ayıramaz.
   
   kitap vasya'nın mutsuzluğu, arkadi'nin neşesi ile açılır. noel arifesinde, herkese nasip olmayacak ölümüne kanka arkadaşlıkları olan vasya ile arkadi rusya'daki tipik tek odalı dairelerinde zaman geçiriyorlar; arkadi vasya'ya takılır, güreşe tutuşurlar; vasya keyifsizdir, renk vermez, önce yakında evleneceğinden sonrada yetiştirmesi gereken işten bahseder. dokunsan ağlayacak gibidir. arkadi " dur, sıkma canını, buluruz bir yol " deyip teselli verir arkadaşına.
   
   işi gücü bırakıp kafa dağıtmaya giderler. vasya, romantik bir aşıktır, çelimsizdir esasında, kızın kendisini nasıl seviyor olabileceğine akıl erdiremeyecek kadar şüphecidir; zaten liza, başka bir erkek tarafından şutlanmış, evde kalmamak için çareyi vasya'ya varmakta bulmuş bir kadındır. ama orosbu değildir, tümüyle kötü değildir. zaten dostoyevski romanlarında tümüyle kötü bir kadın yoktur. vasya " bu mutluluğu hakedecek ne yaptım ben ! " diyecek kadar salak bir tiptir basit şekli ile.
   
   neyseki vasya " ne halt yiyeceğim " diye diye kafayı yiyecek noktaya gelse de arkadi onu yatıştırır, " sokarım işine " derler, sokağa çıkar, liza'ya hediye almaya giderler. önce hediye alacak, oradan kız evine geçeceklerdir.
   
   arkadi çelimsiz, zayıf karakterli arkadaşının sevgilisini kendine peşkeş çekecek bir adam değildir, gerçekten vasya'yı seviyordur, hatta bu düşünceli arkadaşına yeteri kadar ilgi gösteremediğinden kendini ayıpladığı bile oluyordur.
   
   vasya'nın dert ettiği kadar vardır. sorumluluğu, yerine getirmesi gereken görev zordur, nasıl demeli, 3 günde 500 sayfalık bir yazıyı el yazısına geçecektir. o kadar yani. yalnız ben bir türlü anlamadım insan bir işi yetiştiremeyeceğim diye kafayı yer mi. vasya yiyor. aldığı avansın karşılığını verememekten ötürü, patronu yulyan'ın liza'nın ve yakın arkadaşı arkadi'nin karşısında küçük düşmekten ötürü deliriyor. bu derece gururludur. bitiriş cümlesini yapan arkadi doğru söyler. " minnettarlığından ötürü çıldırmıştır. "
   
   dostoyevski'nin meşhur üçlü ilişkileri bu kitaptan itibaren başlar. beyaz geceler, budala ve diğer romanlarında örnekleri görülebilir. aşık iki genç vardır, bir üçüncü aralarına girer, ama çifti rahatsız etmez, hep beraber takılırlar. üçüncü kişi sevişmeye girmez ama çiftlerin mutluluklarına ortak olur, kötü günde teselli eder, duruma göre yer değiştirir. budala romanındaki prens miskin, rogojin, nastasya filippovna ilişkisi buna en güzel örnektir.
   
   bunların dışında dostoyevski bu kitabı yazdığında 27 yaşındadır, 1847 yılında yazmıştır, 1846 insanciklar romanı ile edebiyata girmiş bu genç yazar, emekleme aşamasındadır. incil'den, rus insanının tipik acılarından beslenen romanlarını yazacağı zamana daha çok vardır. oteki ve beyaz geceler ve ev sahibesi öyküleri ile yolunu tutturmaya çalıştığı ilginç bir öykü dönemi vardır yazarın. çarlık rusyasından, bilhhasa gogol'ün metinlerinden ve puskin'in şiirlerinden etkilenmiş olabilir bu evrede. asilzade kökenli tolstoy ile turgenyev'e inat kendi pisliğinde yoğrulduğu bir dönemin ürününüdür bir yufka yürekli.
   #2395688 (zinani, 28.09.2007 20:44 ~ 20:50)
2. dostoyevski'nin meşhur romanlarından değilse de " üst kademeye çıkaran basamak kitaplarından " denilebilir.
   #2395739 (zinani, 28.09.2007 20:52 ~ 20:53)
3. lise yıllarımda dönem ödevi olarak roman özeti çıkarmam gerekince, malumunuz odevler son gune birakilir, bulduğum en ince ve ünlü bir yazarın kitabı olması beni sevindirmiştir o dönem. okudum, çok da hoş bir öyküdür. işin garip yanı öyküdeki kahraman da tıpkı benim gibi yetiştirmesi gereken bir yazıyla boğuşuyordu.
   #3568337 (trajikomik, 21.06.2008 23:53 ~ 23:54)