seyahat ustune siirler 

1. bir orhan veli şiiri. şöyledir:
   
   seyahat üstüne şiirler
   
   I
   Seyahat edildiği zamanlarda
   Yıldızlar konuşur
   Söyledikleri şeyler
   Ekseriya hüzünlüdür.
   
   II
   Sarhoş olunduğu akşamlar
   Islıkla çalınan şarkı
   Neşelidir.
   Halbuki aynı şarkı
   Bir trenin penceresinde
   Neşeli değil.
   #715916 (thedewil, 09.10.2006 17:35)
2. herekeden cıktım yola
   selam verdim saga sola
   gemlige dogru denizi goreceksin
   sakin sasirma
   *
   #715924 (mulayim, 09.10.2006 17:38)
3. Hasreti denizlerin,
   Denizler kadar derin.
   Ve o kadar bucaksız.
   Ta karşımda, yapraksız
   Kullanılmış bir takvim.
   Üzerinde bir resim;
   Azgın, sonsuz bir deniz.
   Kaygısız, düşüncesiz,
   Çalkanıyor boşlukta.
   Resimdeyse bir nokta;
   Yana yatmış bir gemi,
   Kaybettiği âlemi
   Arıyor deryalarda.
   Bu resim rüyalarda
   Gibi aklımı çeldi,
   Bana sahici geldi.
   Geçtim kendi kendimden,
   Yüzüme o resimden,
   Köpükler vurdu sandım.
   Duymuş gibi tıkandım,
   Ciğerimde bir yosun.
   Artık beni kim tutsun?
   Denizler oldu tasam,
   Yakar onu bulmazsam,
   Beni bu hasret, dedim
   Varırım elbet dedim.
   Bir ömür geze geze,
   Takvimdeki denize.
   Ne var bana ne oldu
   Odama nasıl doldu
   Birden bire bu meltem?
   Ve dalgalandı perdem,
   Havalandı kağıtlar.
   Odamda kıyamet var!
   Ah yolculuk, yolculuk
   Ne kadar baygın, soluk
   O gün bizde betbeniz
   Ve ne titrek kalbimiz.
   Ve eşyamız ne küskün.
   Yola çıktığımız gün
   Bir sıraya dizilmiş
   Gözyaşlarını silmiş,
   Bakarlar sinsi sinsi
   Niçin o anda hepsi
   Bir kuş gibi hafifler
   Arkandan geleyim der
   Niçin o güne kadar
   Dilsiz duran ne kadar
   Eşya varsa dirilir
   Yolumuza serpilir
   Ufak böcekler gibi
   Gezer onların kalbi
   Üstünde döşemenin
   Gizli bir didişmenin
   Saati çalar o an
   Birden bakar ki insan
   Herşey karmakarışık.
   Ayırmak olmaz artık
   Bir kalbi bir taraktan
   Ve kalb ağlayaraktan
   Çekilir geri geri
   Terkeder bu mahşeri.
   Bu mahşerin içinden
   O gün ben de geçtim, ben;
   Nem varsa, evim, anam,
   Çocukluğum, hatıram,
   Ve ne sevdalar serde
   Bıraktım gerilerde
   Kaçar gibi yangından.
   Rüzgarların ardından
   Baktım da süzgün süzgün
   Kurşun yükünü gönlün
   Tüy gibi hafiflettim.
   Denize hicret ettim.
   
   n.fazıl kısakürek
   #2724280 (baskomiser, 21.12.2007 03:53)