secilmis yalnizlik 

1. tüm yalnızlıklardır aslında..
   
   çok iddialı gibi görünse de kendimce doğru bulduğum tezim.. yalnızlıklar ikiye ayrılır aslında illa istatistiki bir done olarak sunmak istersek;
   
   seçilmi$ yalnızlık
   biçilmi$ yalnızlık..
   
   biçilmi$ yalnızlık, bizim tercihimiz dı$ında geli$en, insanların bize biçtiği yalnızlık gibidir.. herhangi birinin sevgilisi olamama durumumuz, bir yerlere gidilirken çağrılan bir arkada$ olmayı$ımız, birilerinin en zor anında aklına gelen ki$i olamayı$ımız bize biçilmi$ yalnızlıktır..biz seçmeyiz bunu.. seçme $ansımız da yoktur zaten.. a$ık olduğun insanın sevgilisi olabilme güdüsüne nasıl kar$ı koyabiliriz ki buna kar$ın yalnızlığı seçelim? ya da arkada$ grubu ile bir yerlere gidiyor olmanın mutluluğu hangi "yalnız kalmak istiyorum?" cümlesini ettirir insana? bir dostunun olduğunu bilme güveni hangi yalnızlığın üstesinden gelmez ki?
   
   biçilmi$ bir yalnızlık gibi duruyor bunların hepsi değil mi? ba$kalarının bizim hayatımızdaki söz hakkı.. hayatımızı kendi hayatları ile ortak bir alana getirmeme isteği..o kadar basit mi peki?
   
   hayır..
   
   özünde bunların hepsi seçilmi$ yalnızlıktır aslında.. a$ık olduğun insandan uzak durma çabası o ki$inin seçimimi midir? o ki$inin seçimine tesir edecek hal ve hareketlerimizin getirisi onun seçimi mi olacaktır bizim mi? ya da bir yerlere giderken çağrılmayan bir insan olmayı olu$turmak, arkada$ların suçu mudur? onların kafasında bir yerlere gidilirken çağrılacak ki$ilerden biri olma refleksini kazandıran biz olmayacak mıyızdır? en ihtiyacın olduğu anda yanında olmayacak ve yanında olmayacağın bir dostun varlığında bizim tavırlarımız o ki$iden daha önemli değil midir peki?
   
   herkes hayatını kendi yönlendirir.. kader mefhumunun etki ettiği durumlar haricinde -ki bu noktada da çoğu bizim seçimimizdir aslında- ya$adığımız her $ey kendi farkındalığımızda ve kendi seçimimizdedir.. yalnızlıktan $ikayetçi olmak, bu unsuru deği$tirmeyi göze alamadığımız içindir aslında.. kendi kendimizi hapsettiğimiz yalnızlığımızdan çıkı$ın getirilerinden korkmaktır.. alı$kanlıklarımızdan örülü hayatımızın farklı bir yola girmesi sonucu bocalayacak olu$umuzdur belki de..
   
   bu sebeple, hayatımızda ya$adığımız her $ey kendi seçimimiz ise, yalnızlıklarımız da bizimdir.. seçilmi$ yalnızlıklardır kendimizi bulmak istediğimiz, biçilmi$ yalnızlık diye suçu ba$kalarına attığımız..
   #2223894 (alwayssleepy, 29.08.2007 18:34)
2. yalnız olmak gerçekten bir seçimden başka bir şey değildir. kalabalıklar içinde doğuyoruz hepimiz en azından annemiz oluyor yanımızda sonra doktorlar vs. büyüdükçe sokak çocuğu bile olsak birileri oluyor yanımızda.
   onları istemediğimizde ya da onların bizi istemediği bir durum yarattığımızda yalnız oluyoruz.
   yalnızlık seçimdir. ve en yanlızlığa en yakışan şarkı; talihin elinde oyuncak oldum
   #2223938 (serenitytheone, 29.08.2007 18:41)
3. kalabalıklar yalnızlaştırır sizi. mutlulukların paylaşılmaz, acıların dayanılmaz, sıkıntıların tahammül edilmez olduğunda yalnızlığı seçersiniz. tek başınıza salınarak yürür, ıslık çalar, şarkı mırıldanırsınız. bütün savaşları, bütün anlaşmaları bitirir, kendi saatlerinizi, kendi zamanınızı yaparsınız.
   yalnızlık sizi kendi kendinize kavuşturur. içinizi yakan özlemleri, duyduğunuz acıları, seçerek, ayırarak, kimselerin değemeyeceği bir yere saklarsınız.
   #2224188 (annabell lee, 29.08.2007 19:25 ~ 19:27)
4. yalnızlık aslında seçilmiş değildir. seçtirilmiştir. hepimiz yaşamın yalnızlık adı altında geçirdiğimiz günleri, insani değerlerini iyi kavrayamadığımız, dostluk, sevgi, paylaşmanın ne demek olduğunu bilmediğimizi için bir odada tek başımıza bırakılmışızdır.
   #2229572 (karanlikelfperisi, 30.08.2007 16:29 ~ 23:47)
5. etrafındaki insan kalabalığından bunalmış, her istediğinde yalnız kalamayan insanın isteyebileceği durumdur. bilen bilir.
   #2229590 (duchesse, 30.08.2007 16:33)
6. bir yazar şöyle demiş bu hususta:
   
   yalnızlık tercihinizse yaşam sevinci, zorunluluksa intihar sebebi!
   #2229614 (risorder pejmurder, 30.08.2007 16:37)
7. şeçmeye zorlandığın bir durumdur...aradığın kişiler telefonlarını açmadığında,onlara bir şekilde ihtiyacın olduğunda,aslında senin yalnızlığı seçmediğin yalnızlığın seni bulduğu an....keşke burada olsaydın dediğin insanlara zaman içinde keşke hiç hayatımda olmasaydın demenin sonucu sanırım...
   #3654051 (bruno, 12.07.2008 13:08 ~ 13:16)
8. yalnızlığın kendi tercih sebebi olmasıdır.
   #3654073 (serayed, 12.07.2008 13:14)
9. bağırdığında kimsenin seni duymamasıdır...
   #3654086 (bruno, 12.07.2008 13:17)
10. bir değneğe yaslanarak saatlerce sahilde ya da vadiler boyunca yürümektir...
    #3763967 (bruno, 03.08.2008 14:12)