prens miskin 

1. dostoyevski'nin budala romanında, moskova - petersburg hattında, fırsatların adamı lebedev ve babasının parasına konan aşık rogojin ile aynı kompartımanda karşımıza çıkan hastalıklı karakter. nedense en şerefsiz adamın bile kendisiyle bağdaştırabileceği kadar saf bir insan. hz. isa'yı mı simgeliyor romanda bilmem.
   
   güzel şeyler yazmak istiyorum bu adam hakkında. çocuk kadar saf. belki çocuktan bile saf. isviçre'deki tedavisi bitip yurda döndüğünde uzaktan akrabası general yepancin'in evine gidiyor. orada para pul meraklısı, kariyer planı yapan ganya var. onun kibarlığını eksiklik sayıp kabalaşan uşak var. yepançin ailesinin otoriter annesi, tam bir rusya hayranı, rusların ulusal şairi puskin sevdalısı lizevata prokefyevna ve kızları - büyükten küçüğe - aleksandra, adelaida ve aglaya'ya - bu aglaya romanın asıl kadın kahramanının sözde rakibidir - , isviçre'de çocuklardan hikayesini dinlediği kadersiz mari'nin ve giyotine mahkum bir suçlunun son anlarını anlatarak güven kazanır.
   
   mişkin dünyadan bir haber valla. budala romanını okuyanlar bilir, okuyacaklar öğrenir herkes onu aldatmaya çalışır. başta lebedev, prensin babasını savaşta tanıdığını, beraber düşmanla çatıştıkları yalanlarını uyduran ivolgin, prens'i amcası pavliscev'den kalan miras üzerinden hak iddia eden piç adam burdovski ve ona badigarlık eden ve pren'i kötüleyen bir yazı hazırlayıp yazıyı yerel gazetenin bir tanesine gönderen eski boksör keller; prens ile aynı pansiyonda kalıp içki parası koparmaya çalışan ve romanın başlarından sonra pek gözükmeyen ferdiscenko: hepsi bir şekilde prens mişkin'den istifade etmeye kalkar. alp daglari'nda doktor snayder'in gözetiminde çocuklarla eğlenmiş, lekeli dünyaya adım atmamış mişkin çokluk hepsine kanar, iyi niyetinin kurbanı olur. daha romanın başında dikkat çekiyor; çıkarcı lebedev ve aşık rogojin'in yanında olduğu gibi davranıyor, sinsilik nedir bilmiyor. anlatıyor da anlatıyor: isviçre'den geldim, prens'im, şöyle böyle. rogojin ilerde nefret edeceği bu adamdan etkilenen ilk insan oluyor.
   
   general'in evinde dünyanın en güzel kadınının tablosunu görüyor. zaten, ilerki bir bölümde, düşmüş, sarhoş, itibarı sıfır general ivolgin'in pansiyon tipi evinde birebir karşılaşıyor bu kadınla.
   
   bu güzel kadın, yani kasttetmek istediğim nastasya filippovna ve general yepançin'in kızı aglaya ile üçlü ilişkiye giriyor. aglaya'yı seviyor, nastasya'ya acıyor, onu üzmek istemiyor. tam bir orosbu muamelesi gören özünde melek gibi olan nastasya, muhtemelen prens'i deliler gibi seviyorsa da sonu ölüm oluyor.
   
   talihsiz bir insan prens mişkin; başkalarının yanlışlıklarının kefaretini yüklenmeyi kabul eden bir deli.
   
   eklemem: bence prensin bütün romana yayılan jeneriklik hareketlerinin en güzeli ganya'nın nastasya filippovna'ya tokat atmasına engel olmasıydı. romanda, nastasya'yı etkilemek adına erkek karakterler bir dolu sürpriz yapar. rogojin oğluna zırnık koklatmayan babasına meydan okur, babasının parası ile nastasya'ya çok değerli bir yüzük alır; ganya, general'in ve nastasya'nın babası gibi geçinen şerefsiz tostkiy'in lekelenen adını temizlemek adına para karşılığı nastasya ile evlenmeyi kabul etse de sonradan nastasya'ya aşkını kanıtlamak için parayı şöminede yakmaya kalkar, daha da sonradan parayı almayı kabul etmez. fakat hiçbiri prens'inki gibi olmuyor, prens içten hareket ederek kazanıyor.
   #2363373 (zinani, 22.09.2007 23:40 ~ 23:43)