pinhan 

1. gizli, saklı, gizlenmiş.
   (nuwanda, 20.04.2006 14:37)
2. elif safak'ın metis yayınlarından çıkmış ilk romanı.
   kullandığı ağdalı dil kimi zaman sıksa da yine de değişik bi deneme.
   çok daha başarılısı için (bkz: mahrem)
   (cikarinbeniburdan, 02.07.2006 11:46)
3. grup olanı için ise;
   (bkz: pinhani)
   (cikarinbeniburdan, 02.07.2006 11:46)
4. 1998 de elif safak'a mevlana büyük ödülünü kazandıran kitap. pinhan ayrıca; gizli, saklı anlamına gelir. bu kitapt çift cinsiyetli bir dervişin başından gecenleri ve dervişin iç dünyası anlatılır.
   (eylmz, 13.09.2006 15:00 ~ 25.09.2006 16:07)
5. kanımca elif şafak'ın en iyi romanıdır. Ayrıca bir defada okunması tavsiye edilir, aksi taktirde orada burada içinde ayraçla sürünürse küser,kendini kapar, okutmaz.
   (nuit, 08.11.2006 12:59)
6. döndü halka, döndü olanca hızıyla... toprak ki zifiri bir halka idi, ve geceye saklanırdı bazen...
   (little girl in bloom, 01.12.2006 20:48)
7. gizli.
   (cagdas, 01.12.2006 20:51)
8. 'gizli saklı' anlamını taşır.
   (pinhan, 15.01.2007 14:32)
9. yukarıda da görüldüğü üzere hoşgelmiş olan dorduncu nesil yazar.
   (otuzyedibucukekrantv, 15.01.2007 14:34)
10. o zaman 1.yilini kutladigim, saklanan, gizli sakli kalmis yazardir.
    (cagdas, 15.01.2007 14:35)
11. farsça, gizli.
    
    ayrıca: (bkz: nihan)
    (yasak merve, 23.02.2007 13:23)
12. 10 yil önce yazilmasina ragmen, bitirmek bugüne kismet olmus, simdiye kadar okunan kitaplar arasinda en ilginc giris bölümlerinden birine sahip olanlardan biriydi belki de. ayrintilar cok, baglantilar iyi, sonuc güzel... ama keske sirf pinhan'in hikayesi olsaydi bu. daha uzun, daha cok, daha detayli... keske 26 yasinda degil de 30 yasinda bitirseydi elif safak bu kitabini. asil o zaman bir saheser cikardi belki de ortaya, hatta daha da fazlasi...
    (rosie dunne, 20.03.2007 22:52)
13. fuzulinin bir kasidesinde de geçer:
    
    gamım pinhan dutardım ben, dediler yare kıl ruşen,
    desem ol bivefa bilmen, inanır mı inanmaz mı?
    
    (kederimi gizli tutardım ben, dediler ki dertlerini sevgiline anlat.
    desem o vefasız bilmem ki, inanır mı inanmaz mı?)
    (havaciva, 20.03.2007 22:56)
14. '... Dondu halka/ dondu olanca hiziyla/ toprak ki siyah bir halka idi/ ve geceye saklanirdi bazen/ tuttu su ile karisti/ su ki sari bir halka idi/ rengiyle dalasirdi bazen/ tuttu topragi kucakladi/ egildim suya baktim/ suda kendimi gordum/ kendimi sen sandim/ sarilmak icin atildim/ kopruye hincim yalan imis/ onu yikarken suya karisan/ ben oldum.
    
    Bir de baktim ki/ ben ben degilim artik/ suretim baska bir suret/ ismim bir baskasinin ismi/ gonlum ne yone akar/ ben ne yone/ verdigin emaneti yitirdim yollarda/ hata ettim/ kusur ettim/ affola... '
    (lilith, 02.07.2007 15:40)
15. elif şafak'ın bir ilke göre başarılı romanı. bölüm başlarında çok güzel alıntılar yapmıştı.
    ''isimler ki büyülüdür/sade büyülü mü/isimler hem de büyücüdür/sanmam ki çıkmış olsun hatırından/ismini fasl-ı hazan koyalım/söndüğü yerde beni bulasın/lakin fasl-ı hazan demek/fasl-ı hüzün demek/södüğü yerde/sana kavuşmam gerek/onun söndüğü yerde/benim tutuşmam gerek..''
    (oceanland, 16.07.2007 22:14)
16. "isimler ki büyülüdür/sade büyülü mü/isimler hem de büyücüdür/sanmam ki çıkmış olsun hatırından/ismini ''fasl-ı hazan'' koyalım/söndüğü yerde beni bulasın/lakin fasl-ı hazan demek/fasl-ı hüzün demek/söndüğü yerde/sana kavuşmam gerek/onun söndüğü yerde/benim tutuşmam gerek..."
    (latenovember, 18.07.2007 00:34)
17. maltepe kucukyali Sahili' nde üst gelire hitap eden bir restaurant.
    (fightordie die, 07.11.2007 21:58 ~ 21:59)
18. bu restaurant ta içki de yoktur ayrıca.
    (mailbuyukerman, 08.11.2007 13:47)
19. bu kitabını 25 li yaşlarında yazdığını hesaba katarsak obereyyy diye kaldığım yazardır.
    kitabı okumayı başarabilseydim bu kitabın en güzel elif şafak kitabı olduğu konusunda en azından kendimle hem fikir olurdum heralde.
    (akheron, 16.12.2007 00:38)
20. daha ilk sayfasından kendine aşık eden kitaptır.
    
    --spoiler--
    
    korktu.
    gidip de varamamaktan değil, varıp da dönüş yollarını kaybetmekten değil, dönüp de geride bıraktıklarını yerlerinde görememekten değil; bir kendini bulmaktan, bulduğundan korkmaktan korktu.
    
    --spoiler--
    (marionette, 04.01.2008 17:52)
21. kimine kafi gelir bu ten sureti
    böyle doğar, böyle sırlanır
    kimine dar gelir bu ten sureti
    hep arar,savrulur
    
    kiminin imanı korkudur
    "ve inne rabbeke leşediydül'ikaab"
    kiminin imanı safi aşktır
    "ve ma rabbüke bizalamin lil'abiyd"
    
    her kim ki aşk için, aşkla yaşar
    aşkı arar, aşkla yanar
    işbu vücud şehrinin
    kapısını aralar
    
    inanılmaz bir dille yazılmış, buram buram mistizim kokan, baş döndüren, dağıtan, savuran, yakan ama sonunda kendini bulmanı sağlayan elif şafak kitabı...
    (wicca, 26.02.2008 19:25 ~ 19:27)
22. harika bir kitap.Bir çırpıda okunması gereken tekrar tekrar okunduğunda farklı anlamlar çıkarılan elif şafak romanı.
    (bazenn, 21.03.2008 17:31)
23. ne zamandır elime almamışım bu kitabı.
    sir deyince düştü tekrar aklıma.
    
    "Ebru neyi hikâye eder, bilir misin ya pinhan?"
    Sessizce bakıştılar.
    Dervişin iri, simsiyah, doğuştan sürmeli gözleri,
    Dürri Baba'nın birer çizgi halinde çekilmiş mavi bulutlu gözlerine takıldı.
    Karşılaştıkları gün geldi pinhan'ın hatırına; o masmavi, incecik bulutları ilk kez gördüğü gün.
    îçi cız etti.
    
    Küçüktü pinhan; henüz ufacik bir cocuktu.
    ismi, yani bu dünyaya gözlerini açışının üçüncü günü,
    dedesi tarafından ezan-ı şerifin okunduğu sağ kulağına tam üç kez üflenen eski ismi,
    şimdi çok uzaklarda kalmış;
    çoktan sırra kadem basmıştı.
    Eski ismini, kırılmasından korktuğu billur bir şişe gibi dikkatle kuşağında taşıdığı günlerde,
    gün boyu oradan oraya arkadaşlarıyla koşturarak,
    on kişinin çıkaramayacağı gürültü ve patırtıyı tek başına çıkartırdı.
    Aklına koyduğunu yapar,
    yapamadığında da ham meyva dişlemiş gibi günlerce karın ağrısı çeker,kıvranırdı.
    Ekseriyya alaycı, kırıcıydı.
    Kulağı ne kadar çok ve ne kadar sert çekilirse, o da o kadar azmakta, bildiğini okumaktaydı.
    Dili sivri, hayalleri hudutsuz, gönlü gamsızdı; ama sadece gün batımlarına kadar.
    Çünkü o, gündüzleri, arkadaşlarına parmak ısırtacak kadar korkusuz ve vurdumduymaz;
    geceleriyse, yavrusunu yitirmiş bir ceylan gibi yarali ve mahzundu.
    Gece çökünce,, beş kardeş birbirlerine sokularak yattıkları yer yatağında,
    karanlığı fırsat, yalnızlığı kılıf bilen hüzün, arz-ı endam ediverirdi.
    Çocuğun etrafında naralar atarak birkaç kez fırıl fırıl döndükten sonra,
    arsızca üstüne çöreklenir,
    acımasızca boğazını sıkar, sesini soluğunu keserdi.
    Çocuksa, hüzünle hesaplaşması sona erdiğinde, bir umutla ellerini vücudunda gezdirir,
    ama her seferinde bu karabasanın hakikat olduğunu görerek yattığı yerde tortop olur,
    kendi içine kıvrınırdı.
    O vakit, toprağın yarılmasını,
    doğduğu günden bu yana kendisine musallat olan bu ikibaşlı illetle beraber yerin dibine
    geçip yok olmayi ne cok isterdi."
    
    hiç!
    (oyuncakdunya, 13.05.2008 00:11)